ميرزا فضل الله شيرازى ( خاورى )

1089

تاريخ ذو القرنين ( فارسى )

زر نقد پيشكش داده ، پس از مدت چند سال صبيّهء مرضيّه را از امام مزبور نفرتى كامل حاصل و به مفارقت و جدايى مايل شد . چون امام مزبور از جملهء خوارج بود و معزى اليها دانسته كه مزاوجت نسوان اثنى عشرى با طايفهء خوارج ، كه بغض جناب على - عليه السلام - را در دل دارند ، خلاف شريعت پيغمبرى است ، لهذا در جزو از فضلا و مجتهدين عتبات عاليات ، احكام و مستندات شرعى حاصل كرده به عزيمت ملاقات پدر والاگهر به دار العلم شيراز برگشت و به حكم علماى آن ولايت ، بدون طلاق به عقد يكى از بنى اعمام درآمده ، از امام و امامت مسقط درگذشت . بالجمله ، عدد اولاد اناث و ذكور نوّاب معزىاليه بيست و شش نفر است . هجده نفر از ايشان ذكور است و هشت نفر اناث . [ 587 ] اسامى هجده نفر ذكور از قرارى است كه مذكور مىشود : اوّل : نوّاب رضا قلى ميرزا ؛ اسن و ارشد اولاد نوّاب فرمانفرما ، زادهء از بطن صبيّهء مرضيّهء محمد قلى خان افشار بيگلربيگى ولايت ارومى آذربايجان است و به سبب اصالت صلب و بطن اميرزاده ، با كمال وقار و متانت و حشمت فراوان به منصب ارجمند نايب الاياله‌گى مملكت فارس سرافراز بود و از فرط نجابت و بزرگ‌منشى با غريب و بومى رفتارى به‌سزا مىنمود . كيفيت احوالات او و چند نفر از برادران بعد از رحلت خاقان مغفور و فرار ايشان از دار العلم شيراز به عتبات عاليات و رفتن به پايتخت دولت انگريز و مراجعت به عتبات - ان شاء الله المجيد - در تاريخ جديد مذكور خواهد شد . اكنون با سامانى فراوان و چند نفر از اخوان در آن ارض فيض نشان مجاور و از فرط همّت سرشار ، راعى احوال فقرا از مجاور و مسافر است - اللّهم احفظه . دوّم : نوّاب امام قلى ميرزا ؛ از بطن همشيرهء يوسف خان تليكه سرى مازندرانى است كه از معارف آن ديار بوده و مؤلف سابقا از او ذكرى نموده است . اميرزادهء معزى اليه جوانى است رشيد و به قانون سپاهىگرى ، صاحب عزمى شديد . در فنون سوارى و جولان بازى مهارتى كامل دارد و اوقات را در دار العلم شيراز به