بين تاريخ قلع حجر الأسود بتوسّط قرامطه در چهاردهم ذى الحجّه « 1 » سنهء سيصد و هفده و تاريخ اعادهء حجر بمكّه در دهم ذى الحجّه سنهء سيصد و سى و نه واضح مىشود مدّت مكث حجر نزد آنطايفه درست بيست و دو سال و چهار روز كم بوده است ، و علاوه‌بر حساب مذكور مقريزى در اتّعاظ الحنفاء ص 129 و قطب الدّين نهر والى مكّى در كتاب الأعلام بأعلام بيت اللّه الحرام ص 166 نيز بدين فقره واضحا تصريح كرده‌اند ، پس تعبير بيست و پنج سال در كلام مؤلّف سهو يا مسامحه است از او ، ( 28 ) ص 154 س 8 ، بلقاسم حوشب ، هو ابو القاسم رستم بن الحسين بن فرج بن حوشب بن زاذان النّجّار الكوفى الملقّب بالمنصور از دعاة معروف اسمعيليّه در يمن ، در شهور سنهء دويست و شصت و هشت « 2 » پدر مهدى اوّلين خلفاء فاطميّين بقول صاحب دستور المنجّمين « 3 » و مقريزى « 4 » يا يكى از اولاد عبد اللّه بن ميمون قدّاح بقول جوينى در جهانگشا و ابن الأثير در تاريخ كامل « 5 » ابن حوشب را بهمراهى علىّ بن الفضل نامى از اهالى يمن براى نشر دعوت بدان ناحيه فرستاد و ايشان از قادسيّه حركت كرده در اوايل « 6 » همانسال بيمن رسيدند و ابن حوشب در آنجا آغاز دعوت نهاد و در سنهء دويست و هفتاد دعوت او در يمن ظاهر شد و كار او بالا گرفت و اتباع او بسيار شد و شهرهاى عمدهء يمن را مانند صنعا و غيره فتح نمود و

--> ( 1 ) اعلام قطب الدّين مكّى ص 166 ، - كلمهء « ذى القعدة » در اين مورد در اتّعاظ الحنفاء ص 129 سهو ناسخ است بجاى « ذى الحجّة » ، ( 2 ) اتّعاظ الحنفاء ص 27 ، و دستور المنجّمين نسخهء كتابخانهء ملّى پاريس ورق a 335 ، ( 3 ) دستور المنجّمين در همان موضع مذكور ، - صاحب اين كتاب هميشه از پدر مهدى به « صاحب الظّهور » تعبير مىكند ، ( 4 ) اتّعاظ الحنفاء ص 27 ، - « جعفر بن محمّد » در سطر 5 از اين صفحه در خصوص نام پدر مهدى سهو ناسخ است بجاى « محمّد بن جعفر » ، رجوع شود بسطر 2 از همان صفحه و بص 7 س 11 - 14 ، ( 5 ) ج 8 ص 11 در حوادث سنهء 296 ، ( 6 ) دستور المنجّمين ورق a 335 ،