عادة با تاريخ 261 ممكن است موافقت نمايد اشتباه كرده و اعمالى و تاريخى كه متعلّق بيكى از اينها بوده به خود عبد اللّه بن ميمون قدّاح نسبت داده است ، و اين احتمال اخير ( يعنى احتمال اشتباه عبد اللّه بن ميمون قدّاح بيكى از اعقاب او ) به نظر راقم سطور اظهر احتمالات است ، در دو نسخه از جامع التّواريخ جلد اسماعيليّه كه محرّر اين اوراق بدست دارد يكى نسخهء كتابخانهء ملّى پاريس و ديگرى نسخهء متعلّق بمرحوم براون درين مورد يعنى راجع بعصر عبد اللّه بن ميمون قداح بمراتب از كتاب الفهرست نيز گذرانيده و ويرا تا سنهء دويست و نود و پنج در حيات دانسته است و عين عبارت او اينست « 1 » : « و از جملهء داعيان يكى ميمون قدّاح بود و پسرش عبد اللّه بن ميمون كه ايشانرا از علما و اكابر آن طايفه شمرند . . . و در سال دويست و نود و پنج « 2 » عبد اللّه بن ميمون قدّاح كه بزىّ صوم و صلوة و طاعات و عبادات متحلّى بود و بر سرّ آن دعوت آگاه بعسكر مكرم مقام كرد بموضع ساباط نوح و اموال و اتباع او فراوان شد » ، انتهى باختصار ، و اين تاريخ بدون هيچ‌شك و شبهه غلط فاحش و خطاى صريح است يا از نسّاخ يا از خود مؤلّف ، و در هيچ مأخذ ديگرى غير كتاب مزبور مطلقا و اصلا چنين امر غريبى به نظر نرسيد ، در خاتمهء اين مقاله بىمناسبت نميدانيم كه اشاره بقولى عجيب در خصوص عبد اللّه بن ميمون قدّاح كه ابو العلاء معرّى در رسالة الغفران خود استطرادا تعريضى بذكر آن كرده بنمائيم ، بمقتضاى اين قول عبد اللّه

--> ( 1 ) جامع التّواريخ نسخهء كتابخانهء ملّى پاريس Supp . pers . 1364 ورق a 6 - a 8 و نسخهء مرحوم براون ص 6 - 9 ، ( 2 ) كذا واضحا با اعداد صريحه نه با ارقام هندسى در هردو نسخهء مذكورهء جامع التّواريخ : نسخهء پاريس ورق a 8 ، و نسخهء براون ص 9 ،