كرد و وفات او در شهور « 1 » سنهء سبع و عشرين و اربعمائة « 2 » بود ، ذكر محضر مهدى مقدوح « 3 » در سنهء تسع و ثلثمائة « 4 » [ صح : احدى و اربعمائة ] كه صاحب موصل معتمد الدّوله ابو منيع « 5 » قرواش [ بن ] « 6 » المقلّد « 7 » العقيلى از قبل خلفاى عبّاسى در عهد القادر باللّه بود حاكم [ با وى ] « 8 » آغاز مكاتبت كرد و

--> ( 1 ) بطور تحقيق در پانزدهم شعبان اين سال ، رجوع بابن الأثير 9 : 186 ، و ابن خلّكان 1 : 403 ، و ابن القلانسى 83 ، و ابو الفدا 2 : 159 ، و خطط 2 : 169 ، و ابن تغرى بردى 2 : 136 ، ( 2 ) ح : تسعه عشر و اربع ماية ، ( 3 ) كذا فى آ ، ح : ذكر بطلان نسيب ؟ ؟ ؟ كى در عهد حاكم بسته‌اند ؟ ؟ ؟ ، ج : ذكر محضرى كى كرده‌اند بر بطلان انتساب اين جماعت بجعفر و بقيت حال ايشان ، د : ذكر محضرى كه بر بطلان نسب ايشان نوشته‌اند ، ز : موضعى ديكر ، ( 4 ) كذا فى جميع النّسخ ، و آن غلط واضح است و صواب « احدى و اربعمائة » است چنان كه در متن بين دو قلّاب درج كرده‌ايم زيرا كه اوّلا باجماع مورّخين اين واقعه يعنى خطبه خواندن قرواش در ممالك خود بنام حاكم از وقايع سال 401 است ( رجوع كنيد بابن الأثير 9 : 92 ، و ابن خلّكان 2 : 237 ، و ابو الفدا 2 : 139 ، و ابن تغرى بردى 2 : 107 - 110 ) ، ثانيا ولادت حاكم خود در سنهء 375 بود يعنى 66 سال بعد از سنهء « تسع و ثلثمائة » پس چگونه ممكن است كه قرواش 66 سال قبل از ولادت حاكم بنام او خطبه خوانده باشد ! ( 5 ) كذا فى جميع النّسخ ، و صواب « ابو المنيع » است با الف و لام ، رجوع بابن الأثير 9 : 82 ، و ابن خلّكان 2 : 336 ، 237 ، و نجوم 2 : 107 ، و غيرها ، - و قرواش از روى ضبط ابن خلّكان 2 : 239 تصحيح شد ، نسخ همه فاسد است ، ز : قرواس ، آ : فرواس ، ح : فراوش ، ج : فوارس ، د : فراس ، ( 6 ) كلمهء « بن » از جميع نسخ ساقط است ، و هرچند برسم زبان فارسى اضافهء اسم پسر باسم پدر بدون اقحام لفظ « ابن » بسيار معمول است مانند عمرو عاص و عمر خطّاب و نحوهما ولى چون اين نام از اسامى مشهوره نيست دفعا للالتباس « ابن » را علاوه نموديم ، ( 7 ) كذا فى د ز ح ( بدون حركات ) ، آ : الملقد ، ج : الملقب ، ( 8 ) اين دو كلمه از جميع نسخ ساقط است ، و هرچند از فحواى كلام مفهوم است ولى مزيدا للتّوضيح الحاق شد ،