كردند ، و پسر او علىّ بن موسى الرّضا بمدينه بود تا آنگاه كه مأمون او را f . 155 a بخراسان برد و او را قصه معروفست و بطوس وفات كرد و گفتند مسموم بود « 1 » و آنجا او را دفن كردند ، و چون خلفا جهت دعوى امامت تتبّع اين جماعت مىكردند اولاد اسماعيل متوارى شدند و از مدينه برفتند بر جانب عراق و خراسان و بعضى بر جانب مغرب ، و اسماعيليان گفتند اسماعيل پنج سال بعد از جعفر زنده بود و او را در بازار بصره ديدند كه مقعدى برو « 2 » سؤال كرد اسماعيل دست او بگرفت و او درست شد و برپاى خاست و با او برفت و نابينائى را دعا كرد بينا شد ، و چون اسماعيل وفات كرد پسر او محمّد بن اسماعيل كه در روزگار جعفر بزرگ بود « 3 » و از موسى بسنّ بزرگتر بود « 4 » بر جانب جبال برفت و « 5 » برىّ آمد و از آنجا بدماوند بديه سمله « 6 » ، و محمّدآباد در رىّ منسوب به اوست ، و او را فرزندان بودند متوارى بخراسان « 7 » و بر جانب قندهار كه از ولايت سندست برفتند و آنجا متوطّن شدند ، و داعيان اسماعيليان در ولايتها افتادند و بمذهب خود مردم را دعوت كردند تا خلق بسيار دعوت ايشان

--> موسى كاظم مقابر قريش بوده است ببغداد : « و دفن بمقابر قريش » ( عمدة الطّالب ورق 118 b ) ، « و دفن فى مقابر قريش ببغداد » ( شهرستانى ص 127 ) ، « و دفن فى مقابر قريش » ( دستور المنجّمين ورق 344 a ) ، « مقابر قريش ببغداد و هى مقبرة مشهورة . . . و هى الّتى فيها قبر موسى الكاظم » ( ياقوت فى باب الميم ) ، ( 1 ) كذا فى آ ج ز ، د ح جمله را ندارند ، رجوع بص 147 ح 8 ، ( 2 ) كذا فى جميع النّسخ ، جامع ورق 7 a : ازو ، ( 3 ) يعنى مسنّ بود ، - د « بزرگ بود » را ندارد ، ( 4 ) ولادت موسى الكاظم در سنهء 128 بود ، و ولادت محمّد بن اسماعيل بتصريح دستور المنجّمين 334 b در سنهء 121 ، پس معلوم مىشود محمّد بن اسماعيل هفت سال از عمّ خود موسى الكاظم بزرگتر بوده است ، ( 5 ) آ ح واو را ندارند ، ( 6 ) كذا فى آ ج ، ز ح : سلمه ، د ندارد ، جامع 7 b : شمله - احتمال ميرود اين كلمه تصحيف شلمبة باشد كه قصبهء دماوند بوده است ( رجوع بياقوت در باب شين و ابن خرداذبه ص 118 ) ، ( 7 ) ح افزوده : شدند ،