فصل سوم خلفاى اموى ( 41 - 132 ه . ق . ) ( 661 - 749 م . ) بعد از استعفاى امام حسن ( ع ) خلافت و حكومت اسلامى به دست بنى اميه افتاد و به كلى وضع حكومت اسلامى عوض شد . معاويه ( 41 - 60 ه . ق . ) ( 661 - 679 م . ) براى خود دستگاه سلطنتى فراهم كرد و بيت المال مسلمانان را كه متعلق به همهء مسلمانان بود ، به خود اختصاص داد . در سال 48 هجرى ( 668 م . ) با سپاهى بسيار به قسطنطنيه حمله برد ليكن به تصرف آنجا نايل نشد . در همين سال اهالى تونس از دين اسلام روىگردان شدند . عقبة ابن نافع به فرمان معاويه مأمور حكومت تونس شد و پس از سركوبى شورشيان در سال 50 هجرى براى اقامت والى ، شهر قيروان را در تونس بنا كرد . معاويه در سال 56 هجرى به مروان ابن حكم ، عامل خود در مدينه دستور داد كه از اهالى آن سامان براى خلافت پسرش يزيد بيعت بگيرد . مروان در اين مأموريت توفيقى پيدا نكرد . زيرا چهار تن از صحابهء بزرگ پيغمبر اسلام ( ص ) يعنى حسين ابن على ( ع ) و عبد اللّه ابن عمرو عبد اللّه ابن زبير و عبد الرحمن ابن ابو بكر از قبول اين بيعت امتناع كردند . سرانجام معاويه شخصا به مدينه رفت و به كمك عايشه از اكثر اهالى حجاز براى يزيد ، بيعت