گرفت كه مدت زمامدارى وى بيش از 40 روز نبود و توسط فيصل ابن تركى كشته شد و فيصل زمام امور را به دست گرفت ( 1249 - 1255 ه . ق . ) ( 1833 - 1839 م . ) عمان : جانشين احمد ابن سعيد پسرش سعيد ابن سلطان است . مدت زمامدارى وى از 1220 - 1273 هجرى ( 1805 - 1856 م . ) به طول انجاميد . هندوستان : فرمانرواى تيموريان در اين‌زمان ، شاه عالم است ( 1749 - 1806 م . ) كه در دوران سلطنت 47 ساله خود در حقيقت آلت دست امرا و رؤساى شركت هند شرقى انگلستان بود . سرانجام يكى از رؤساى راهزنان به نام غلام قادر ، دهلى را تصرف كرد و شاه عالم دستگير و كور گرديد . در سال 1803 م . شركت هند شرقى حفظ جان شاه عالم را به عهده گرفت . جانشين وى پسرش اكبر شاه دوم است ( 1806 - 1837 م . ) افريقا الجزاير : تا سال 1246 هجرى ( 1830 م . ) در الجزاير ، داىها به صورت مستقل در الجزاير حكومت مىكردند كه در همان سال الجزاير به تصرف فرانسويها درآمد و به زودى جنگ فرانسه با عبد القادر جزايرى آغاز شد و منجر به پيروزى فرانسويان گرديد . تونس : فرمانرواى اين‌زمان تونس از سلسله حسينى ، حموده است ( 1782 - 1814 م . ) كه در اين دوران تونس رونق پيدا كرد و كشاورزى و بازرگانى توسعه يافت . بعد از حموده پسرش محمود جانشين وى شد ( 1814 - 1824 م . ) در اين دوران تونس دستخوش تغييرات اساسى شد . به اين معنى كه دول اروپايى قطع دريازنى را كه از منابع مهم درآمد دولت بود ، به محمود تحميل كردند . زنگبار : بعد از ضعيف شدن دولت عمان فرمانرواى آن‌كه سعيد ابن سلطان نام داشت ، در سال 1832 م . پايتخت خود را به زنگبار منتقل كرد . مراكش : فرمانرواى شرفاى مراكش در اين‌زمان عبد الرحمن است ( 1238 ه . ق . ) ( 1822 م . ) كه با روى كار آمدن وى دوره جديدى در تاريخ مراكش به وجود آمد . در سال 1246 ه . ق . ( 1830 م ) فرانسويها نيرويى براى تصرف الجزاير رهسپار آن ديار كردند . مصر : بعد از تسخير مصر توسط سلطان سليم خان اول در سال 1417 م . اين سرزمين