فصل هشتم سلسلهء قاجاريه ( 1209 - 1343 ه . ق . ) ( 1794 - 1924 م . ) طايفهء قاجار مردمى از نژاد مغول هستند كه در زمان لشكركشى چنگيز خان همراه او از مغولستان به آسياى غربى آمدند و در ايران و ارمنستان ساكن شدند . اين طايفه به تيره هايى چند تقسيم شدند ، فتحعلى خان قاجار رئيس تيره اشاقه باش بود كه هنگام سلطنت شاه طهماسب دوم به خدمت او پيوست و به مقام سپهسالارى رسيد ، اما طولى نكشيد كه به تحريك نادر كشته شد . فرزندش محمد حسن خان در تمام مدت زمامدارى نادر در صحراى تركمن متوارى بود و بعد از كشته شدن نادر يكى از مدعيان سلطنت شد . در زمان كريم خان ، همان‌طور كه گفته شد ، به فرمان خان زند ، فرزند محمد حسن خان يعنى آغا محمد خان روانه شيراز شد و بعد از مرگ كريم خان از شيراز گريخت و خود را به گرگان رسانيد و با استفاده از هرج‌ومرج اين دوران ، گرگان ، مازندران و گيلان را تصرف كرد و سپس مشغول زدوخورد با جانشينان كريم خان شد و پس از برانداختن مخالفان خود ، در نوروز 1200 هجرى در تهران پادشاهى خود را اعلام كرد و بعد از غلبه بر لطفعلى خان و انقراض سلسله زنديه متوجه شمال ايران شد ، زيرا شروان و گرجستان