فصل سوم صفاريان ( 247 - 393 ه . ق . ) ( 861 - 1002 م . ) در زمان خلافت واثق ( 227 - 232 ه . ق . ) شخصى به نام غسان ابن نضر در سيستان بر ضد حاكم شهر بست شورش كرد ، ليكن مغلوب شد و به قتل رسيد و به علت حسن شهرتى كه داشت مرگ او سبب شورش بيشتر اهالى سيستان گرديد . در همين حال برادر غسان ، صالح ابن نضر براى گرفتن انتقام خون وى قيام كرد و به يارى شورشيان در سال 232 هجرى شهر بست را به تصرف خود درآورد . صالح را در تصرف بست بايد مديون عياران سيستانى از جمله يعقوب ليث دانست . يعقوب مؤسس سلسلهء صفاريان فرزند شخصى به نام ليث بود كه در ده قرئين به شغل رويگرى اشتغال داشت . ليث غير از يعقوب داراى فرزندان ديگرى به نام عمرو ، على ، و طاهر بود . بعد از درگذشت ليث ، يعقوب قرئين را ترك گفت و در شهر زرنگ به شغل رويگرى ادامه داد ، ليكن زمانى نگذشت كه رويگرى را رها كرد و عيارى را پيشهء خود گردانيد و همان‌طور كه گفته شد ، براى تصرف شهر بست در رديف ياران صالح ابن نضر درآمد . طولى نكشيد كه با صالح اختلاف پيدا كرد و صالح كه در خود تاب مقاومت نمىديد ، به سمت افغانستان گريخت