اتن حاكم برلشويك طرفدارى مىكردند و در اين اثنا اينوسان سوم كه يكى از مردان كارآمد روزگار بود ، بر مسند پاپ نشست ( 1198 - 1216 م . ) و از به دو جلوس ، قدرت خويش را در روم برقرار كرد و سركردگان آلمان را كه به دست امپراتور هانرى ششم در ايتالياى مركزى نشسته بودند ، خارج كرد ، در فرانسه با فيليپ آگوست درافتاد ، در انگلستان ژان سان‌تر ( ژان بدون زمين ) را از سلطنت خلع كرد و مملكت او را به فيليپ آگوست بخشيد . از اينها گذشته تاج و تخت مجارستان و دانمارك و كاستيل و آراگون نيز در اختيار او بود . رئيس قوم بلغارها را عنوان پادشاهى داد و در صدد بود كه در صربستان نيز سلطنتى ايجاد كند . در آلمان داعيهء اينوسان سوم اين بود كه ديهيم و اورنگ امپراتورى به اختيار او است . به‌طور كلى در دورهء حكومت اينوسان سوم قدرت مقام پاپ به نهايت رسيد ، ليكن همين شخص به دست خود فردريك دوم را تأييد كرد و فردريك سرانجام يكى از سرسخت‌ترين دشمنان مقام پاپ شد . امپراتور فردريك دوم ( 1215 - 1250 م . ) كه يكى از اعجوبه‌هاى قرون وسطى است با معاصران خود از هرحيث تفاوت بسيار داشت . خلافت ظاهر ( 622 - 623 ه . ق . ) ( 1225 - 1226 م . ) بعد از درگذشت ناصر مردم با پسرش بيعت كردند و او با لقب الظاهر بامر اللّه به خلافت نشست . وى از سال 585 هجرى مقام ولايتعهدى ناصر را داشت ولى پدرش به سبب علاقهء زيادى كه نسبت به پسر كوچك خود على داشت ، تغيير رأى داد و على را به آن مقام برگزيد ، اما برحسب تصادف على در سال 612 هجرى درگذشت . خليفه بار ديگر مجبور شد ابو نصر را به اين مقام برگزيند . وى كه بيشتر عمر خود را تحت نظر و عملا در زندان پدرش سپرى كرده بود ، هنگامى كه به خلافت رسيد ، به عدل و احسان پرداخت و املاك و اموال بسيارى را كه در زمان خلافت پدرش از مردم گرفته بودند به صاحبان اصليشان برگرداند . همچنين از گرفتن ماليات راهدارى و بازرگانى كه در سراسر شهرهاى عراق مرسوم بود ، جلوگيرى كرد و فرمان داد كه همان مالياتهاى قديمى در عراق متداول شود . اما خلافت او بيش از سه ماه و چند روز دوام نكرد .