گفتار چهارم از مقالهء هفتم در ذكر سلاطين گجرات است و ايشان طايفهء چهارم‌اند از طوايف خمس . اوّل اين طايفه سلطان مظفّر شاه است كه در شهور سنهء 793 سلطان محمد شاه بن فيروز شاه ، او را به ايالت گجرات تعيين نموده ؛ نام آن جناب الغ قتلق بود و سلطان محمد شاه او را خطاب مظفّر شاهى داده نام او را بلند ساخت و آن جناب مدّت بيست و يكسال در آن ولايت به مراد خاطر سلطنت فرموده رايت مفاخرت برافراخت و چون زمان دولت او به نهايت انجاميد و دست از ايالت و سلطنت دنياى بىاعتبار بازكشيد در شهور سنهء ثمان عشر و ثمانمايه [ 818 ] نبيرهء او احمد شاه بن محمد شاه بن مظفّر شاه قدم بر مسند سلطنت و سرير ابهّت نهاده در سنهء ست و عشرين و ثمانمايه [ 826 ] به بناى شهر احمدآباد امر فرمود و مدّت بيست و هشت سال و كسرى در آن ديار به استقلال پادشاهى نمود ، در سنهء سبع و اربعين و ثمانمايه [ 847 ] به اجل طبيعى درگذشت . بعد از وى ، پسرش سلطان محمد شاه تاج اقبال بر سر نهاده رايت استقلال برافراشت و چون مدّت هشت سال از ايالت او سپرى شد در شهور سنهء خمس و خمسين و ثمانمايه [ 855 ] او نيز چون ديگران دست از جهان فانى بداشت