( 141 ) - سكّه اشك بيست و يكم ( ونن دوّم ) ميداند ( نام‌هاى ايرانى ، صفحه 412 ) . گوت‌شميد گويد ، كه ونن پادشاه دست‌نشانده آذربايجان و يكى از برادرهاى اردوان سوّم بود . تاريخ سكّه‌هاى او از سپتامبر 52 تا اكتبر 54 است ، ولى چون اين نظر با زمان سلطنت بلاش پسر ونن وفق نميدهد ، خود نويسندهء مذكور ، گويد ، شايد ونن در زمان حياتش بلاش را شريك خود در اداره كردن مملكت قرار داده بود ( تاريخ ايران الخ ، صفحه 128 ) . از كلّيه اين اطّلاعات نتيجه‌اى ، كه حاصل مىشود اين است ، كه زمان سلطنت ونن دوّم محقّقا معلوم نيست و اين معنى انحصار به اين مورد ندارد . زمان سلطنت اكثر شاهان اشكانى ، بخصوص از زمانيكه دولت پارت رو بانحطاط ميرود ، بطور تقريبى معيّن گرديده . سكّه‌ها را هم نميتوان دليلى متقن قرار داد ، زيرا ممكن است ، كه سكّه‌هائى از اوّل يا آخر سلطنتى بدست نيامده باشد . مبحث چهاردهم . اشك بيست و دوّم - بلاش اوّل پس از مرگ ونن پسرش بلاش بتخت نشست ( 51 يا 52 م . ) . بلاش اوّل آخرين شاه نامى اشكانى است . بعد از او دولت اشكانى رو بانحطاط ميرود و اين انحطاط در تزايد است تا بانقراض خاتمه يابد ( بلاش محفّف ولگاش است و روميها ولگاش را ول‌گزس « 1 » ضبط كرده‌اند . م . ) . چنان كه از نوشته‌هاى تاسىتوس ( سالنامه‌ها ، كتاب 12 ، بند 44 ) و يوسف فلاويوس ( كتاب 20 ، فصل 2 ،

--> ( 1 ) - Vologeses .