كردند . اين اوضاع دوام يافت ، تا آنكه پيرّوس آن‌تىگون گوناتاس را شكست داد ، ولى او در 272 دوباره بمقدونيّه برگشت و تا آخر عمرش ( 239 ق . م ) مقدونيه و يونانرا داشت . پس از آن‌تىگون مذكور پسرش دمتريوس بتخت نشست و بعد آتن استقلال يافت . در سالهاى بعد منازعات و جنگهاى زياد بين مقدونيّه و يونان روى داد ، تا آنكه شهرهاى بسيارى از يونان بر ضدّ مقدونيها با روميها متّحد گشتند ، ستيزه بين طرفين بجدال كينوسكفال « 1 » منتهى گشت و سردار رومى فلامىنىنوس « 2 » فاتح گشت ( 197 ق . م ) . موافق عهد صلح فيليپ پادشاه مقدونيّه متعهّد شد هزار و پانصد تالان « 3 » وجه بابت خسارت بپردازد و در امور يونان هم دخالت نكند . موافق اين عهد تسّالى و كرنت هم از مقدونيه جدا شدند . بعد روابط فيليپ با روميها بهتر گرديد ، زيرا به آنها در جنگى ، كه با آن‌تيوخوس سوّم سلوكى داشتند ، كمك كرد ، ولى چون روميها بسيار مراقب مقدونيّه بودند ، بالاخره فيليپ به تنگ آمده در نهان بتدارك جنگى با آنها پرداخت و در زمان سلطنت پسرش پرسه ، كه از زن غير عقدى بود ( 179 - 168 ق . م ) جنگ‌هاى مقدونيّه با روميها شروع گرديد . پرسه نتوانست از فتحى ، كه در ابتداء كرده بود ، استفاده كند و احوال جنگ به طول انجاميد ، تا در 168 ق . م‌پل‌اميل سردار رومى در پيدناپرسه را شكست داد و او را براى نمودن فتح خود بروم برد . پس از آن مقدونيه به چهار جمهورى تقسيم گرديد و در اين حال امرار حيات ميكرد ، تا آنكه شخصى ، كه معروف به فيليپ دروغى است ، خواست استقلال مقدونيه را برگرداند . در اين وقت روميها باز دخالت كرده از مقدونيّه با ايلّيريه و تسّاليّه ايالتى بزرگ تشكيل داده آن را جزء دولت روم كردند ( 148 ق . م ) . بنابراين از زمانى ، كه مقدونيّه پس از جنگ‌هاى خشيارشا با يونان از دولت هخامنشى جدا شد ، ( 480 ق . م ) تا زمان ضميمه گشتن بروم ( 148 ق . م ) عمرش 332 سال بود . چنان بود احوال ملك اسكندر در زمان جانشينانش و پس از تجزيه دولت او

--> ( 1 ) - Cynoscephales . ( 2 ) - Flamininus . ( 3 ) - تقريبا نه ميليون فرانك طلا يا 45 ميليون ريال .