16 - آن‌تيوخوس دهم فيلادلف ( 92 ) ، 17 - دمتريوس سوّم فيلوپاتر ( 95 - 88 ) ، 18 - آن‌تيوخوس يازدهم ديونيس ( 89 - 84 ) ، 19 - آن‌تيوخوس دوازدهم مقدّس ( 94 - 83 ) ، 20 - تيگران پادشاه ارمنستان ( 80 - 69 ) ، 21 - آن‌تيوخوس آسيائى ( 68 - 64 ) . از فهرست مزبور و سنوات سلطنت معلوم است ، كه از 162 تا 125 ق . م تخت از دست بدست ميگشت و حكومت ثابتى وجود نداشت . بعد سوريّه به دو قسمت شد : شمالى با كيليكيّه و جنوبى با سل سوريّه و در هر كدام پادشاهانى جداگانه سلطنت كردند . پس از فوت آن‌تيوخوس سيزدهم پومپه سردار رومى سوريّه را گرفت و آن را ايالتى از روم كرد . بنابر آنچه گذشت دولت سلوكى بدست سلكوس نيكاتور در 212 ق . م تأسيس شد و در 64 ق . م زوال يافت . پس مدّت دوام آن 148 سال بود . فصل دوم - اوضاع دولت سلوكى و تشكيلات ان مقدّمه قبل از ختم اين باب ، مقتضى است شمّه‌اى از اوضاع و تشكيلات دولت سلوكى گفته شود و چون دولت آن‌تىگون ، اوّل دولتى بود ، كه پس از اسكندر بر خرابه‌هاى دولت او تأسيس شد ، ولواينكه دير نپائيد ، بايد اين شمّه را از اوضاع اين دولت شروع كنيم . ميگوئيم شمّه‌اى ، زيرا اطّلاعات مبسوطى در اين باب در دست نيست و كليّة ، چنان كه بالاتر گفته شد ، اوضاع دولى ، كه از خرابه‌هاى امپراطورى اسكندر برخاستند ، تاريك است بخصوص در قسمتيكه راجع بآسيا است . باوجود اين سعى ميكنيم چيزهائى را ، كه مورّخين و نويسندگان عهد قديم جسته و گريخته ذكر كرده‌اند ،