قواى سلكوس را درهم شكست ، ولى ناگهان ناخوش شد و مجبور گرديد ، كه با عدّه‌اى از همراهان خود فرار كند . بعد به زودى شفا يافت و با نهايت جسارت در سردسته كوچكى از سپاهيان خود ، كه نسبت به او وفادار بودند ، به سوريّه تاخت . سلكوس از عقب او رفت و وقتى كه به او نزديك شد ، دمتريوس خواست به طرف ساحل دريا رود ، ولى موفّق نگرديد و تسليم شد . در ابتداء سلكوس با دمتريوس چنان رفتار كرد ، كه با پادشاهى ميكنند ، ولى بعد او را به آپام‌آ « 1 » يعنى شهرى ، كه در سوريّه در كنار رود ارن‌تس « 2 » بنا كرده بود ، فرستاد و دو سال بعد دمتريوس درگذشت . پلوتارك گويد ( دمتريوس ، بند 61 ) ، كه او سه سال در خرسونس تراكيّه در تحت نظر بود و از تنبلى و عيش و عشرت و شرب زياد درگذشت . مرگ او سايه بر نام سلكوس افكند و باعث تأسّف او شد ، زيرا مردم ميگفتند ، كه درمىخت پادشاه تراكيّه ، با اينكه بربر ( غير يونانى ) بود با ليزيماك پادشاه سابق تراكيّه ، كه اسير وى گرديد ، چنان رفتار كرد ، كه بپادشاهى ميبرازيد . امّا ديودور گويد ( قطعه‌اى از كتاب 21 ) : ليزيماك دو هزار تالان « 3 » به سلكوس ميداد ، كه دمتريوس را بقتل برساند ، ولى او از جهت خويشى ، با تنفّر اين پيشنهاد را رد كرد . پلوتارك باز راجع به دمتريوس گويد ، كه او به آن‌تونيوس ( يكى از زمامداران روم ، كه شرح احوالش بيايد ) شباهت زياد داشت . دمتريوس بهره‌منديهاى درخشان و شكست‌هاى بزرگ در زندگانى خود ديد ، بلنديها و پستىهاى زياد پيمود ، اقبال با او دمساز بود و ادبار نيز ، يافته‌هاى خود را گم ميكرد و ناگهان باز باز مييافت ( كتاب دمتريوس ) . اسارت دمتريوس و وقايعى ، كه پس از آن روى داد ، بر ابّهت سلكوس افزود و او بر دو رقيب خود ، يعنى ليزيماك پادشاه تراكيّه و بطلميوس لاگس پادشاه مصر ، برترى يافت . بعد ، بطلميوس ، كه بكهولت رسيده بود ، از سلطنت استعفاء

--> ( 1 ) - Apamea . ( 2 ) - Orontes . ( 3 ) - يازده ميليون و دويست هزار فرنگ طلا يا 56 ميليون ريال .