حسن پيرنيا ( مشير الدوله ) و عباس اقبال آشتيانى
307
تاريخ ايران از آغاز تا انقراض سلسله قاجاريه ( فارسى )
فصل هشتم سلاطين سلجوقى ( 429 - 590 ) اصل و نسب سلاجقه در فصل ششم يعنى در ضمن سلطنت شهاب الدّوله مسعود بن محمود غزنوى از اصل و نسب تركمانان سلجوقى و ابتداى اعتبار يافتن ايشان شرحى مذكور داشتهايم « 1 » در اينجا فقط براى آنكه مطالب آينده روشنتر شود اجمالا مىگوئيم كه سلاجقه طايفهاى هستند از تركمانان غز و خزر كه در ايّام شوكت امراى سامانى در دشتهاى بحيرهء خوارزم ( آرال ) و سواحل شرقى درياى آبسكون ( بحر خزر ) و درههاى علياى سيحون و جيحون سكونت داشتند و مساكن ايشان بين بلاد اسلامى ماوراء النّهر و مساكن تركان شرقى قرلق ( خلّخ ) و غزان غيرمسلمان فاصله بود و سلاجقه كه پيش از رياست يافتن سلجوق نامى بخصوص نداشتند به همان علّت قبول اسلام و مجاورت با ممالك سامانى گاهى در كشمكشهاى بين اين امرا و خانيان توران با سامانيان كمك ميكردند و سامانيان به همين سبب مانع رفتوآمد ايشان ببلاد خود نميشدند چنان كه يكى از رؤساى آنان كه سلجوق بن دقاق نام داشت در اواخر عهد سامانى قبيلهء خود را برداشته به شهر جند از بلاد كنار سيحون در درهء علياى اين شط آورد و در آنجا مقيم شد .
--> ( 1 ) - رجوع كنيد بصفحات 272 - 278 .