7 - عبد الرّشيد بن محمود بن سبكتكين ( 441 - 444 ) عبد الرّشيد با اينكه مردى فاضل و عاقل بود شجاعت و جرأتى كه لازمهء سلطنت باشد نداشت و تحت نفوذ يكى از حاجبان برادرزاده‌اش مودود يعنى طغرل ميزيست و چون استبداد طغرل در كارها بالا گرفت عبد الرّشيد به خيال دور كردن او ويرا بسيستان بجنگ سلاجقه فرستاد . طغرل در نتيجهء نبردى كه با گماشتهء يبغو در سيستان و الب ارسلان در خراسان كرد و فىالجمله فتوحاتى او را دست داد مغرور شد و بغزنه بازگشت و بر خداوند خود عبد الرّشيد عاصى شد و او را گرفت و با نه تن ديگر از شاهزادگان غزنوى كشت و خود بامارت نشست . امارت اين طغرل كه او را طغرل كافرنعمت لقب داده‌اند چهل روز بيش نكشيد چه او نيز بنوبهء خود بدست يكى ديگر از غلامان غزنوى بقتل رسيد و امرا فرّخزاد پسر سلطان مسعود اوّل را كه در يكى از قلاع محبوس بود آورده بامارت نشاندند . 8 - فرّخزاد بن مسعود بن محمود ( 444 - 451 ) فرّخزاد مدّت هفت سال پادشاهى كرد . واقعهء مهمّ سلطنت وى لشكركشى اوست بخراسان و شكست دادن يكى از سرداران الب ارسلان و اسير كردن او جغرى بيك داود پدر الب ارسلان فرّخزاد را شكست داد و او را برها كردن سردار اسير خويش مجبور نمود و فرّخزاد با جغرى بيك صلح كرد .