صالح پس از اين شكست بحدود كابل رفت و بپادشاه مشرك قسمت شرقى افغانستان حاليّه كه نام عمومى جميع ايشان رتبيل بود پناه جست و با او براى جنگ با يعقوب متّحد و همدست گرديد . جنگ ما بين يعقوب و صالح و متّحد او در سال 249 در نزديكى بست اتّفاق افتاد . ابتدا كار بر يعقوب سخت شد ليكن امير سيستانى در نتيجهء يك حملهء مردانه رتبيل را مغلوب و مقتول كرد و دشمنان او رو بفرار نهادند . يعقوب قريب 30000 تن از ايشان را اسير كرد و غنيمت بسيار از جمله چهار هزار سر اسب نصيب او شد و جمع كثيرى از ياران صالح و رتبيل به او پيوستند . يعقوب پس از حصول اين فيروزى فورى كس به عقب صالح فرستاد و او را دستگير و مقيّد كرد و صالح همچنان در حبس يعقوب بود تا در 251 مرد . عمّار خارجى هم در سال 251 در جنگى كه با يعقوب كرد بقتل رسيد . يعقوب امر داد تا سر او را بيك دروازه و بدن او را بدروازهء ديگرى در شهر سيستان آويختند و خوارج از شوكت اوّلى افتاده اكثر در بيعت پسر ليث رويگر درآمدند و فتنهء ايشان خوابيد . فتح هرات در 253 در سال 253 يعقوب پس از مسلّم ساختن سيستان و قسمتى از افغانستان حاليّه بفتح هرات كه بمنزلهء دروازهء خراسان محسوب بود توجّه كرد . اين شهر مثل ساير بلاد خراسان در اين تاريخ ضميمهء قلمرو حكومتى آل طاهر بود و از ايشان حسين بن عبد اللّه بن طاهر از جانب امير محمّد بن طاهر ثانى آخرين امير اين خاندان بر آنجا حكومت ميكرد چون يعقوب بهرات تاخت حسين بن عبد اللّه شهر را بر روى سپاه مهاجم بست و يعقوب بمحاصرهء آنجا مجبور شد عاقبت پس از مدّتى جنگ يعقوب بر هرات و حسين بن عبد اللّه دست يافت . امير محمّد طاهرى سپهسالار اردوى خراسان ابراهيم بن الياس بن اسد سامانى را با لشكرى بپوشنگ بجنگ يعقوب فرستاد . يعقوب هرات را ببرادر