طلحه را ميخواستند و كوفيان از زبير هواخواهى ميكردند . شورشيان چون بمدينه رسيدند با وجود دفاع جمعى از صحابه از عثمان او را از منبر به زير كشيدند و مدّت چهل روز خليفه را در منزلش محصور كردند عاقبت على بن ابى طالب شورشيان را ساكت نمود به اين شرط كه عثمان مروان بن الحكم را از خود دور سازد و والى مصر را نيز معزول نمايد . اگرچه عثمان زيربار اين شرائط رفت اما كمى بعد مروان را بشغل سابق خود برگرداند و رسولى پيش والى معزول مصر فرستاد كه چون محمد بن ابى بكر والى جديد به آنجا ميرسد او را بكشد . اين نامه قبل از وصول محمد بدست مسلمين افتاد و آن را بمدينه آوردند و عثمان ناچار بتصديق نوشته و مهر خود شد و گناه آن را به گردن مروان بن الحكم انداخت و باوجوداين حال از عزل مروان امتناع نمود . اين عمل ديگر پيمانهء صبر شورشيان را لبريز ساخت و به قصد قتل او بخانه‌اش حمله بردند مخصوصا محمد بن ابى بكر برادر عايشه بيش از هركس در اين كار جهد داشت . عاقبت جماعت شورشى با وجود دفاع پسران طلحه و زبير و حسن بن علىّ بن ابى طالب از خليفه بر او دست يافتند و او را در حالى كه روزه و به خواندن قرآن مشغول بود در ذى الحجهء سال 35 كشتند و خلافتش به اين وضع پس از دوازده سال خاتمه پذيرفت . چون عثمان دو دختر از دختران رسول اللّه را يكى پس از ديگرى به عقد ازدواج خود درآورده بود او را ذو النّورين لقب داده‌اند . خلافت على بن ابى طالب ( 35 - 40 ) بعد از قتل عثمان مردم با علىّ بن ابى طالب داماد و پسر عمّ حضرت رسول بخلافت بيعت كردند و اول كسى كه به او دست بيعت داد طلحه بود و پس از او زبير . انتخاب علىّ بن ابى طالب بخلافت در قدم اول با مخالفت عده‌اى از مدعيان اين