سيف بن ذى يزن بدستور انوشيروان پادشاه يمن شد ليكن چون او را كمى بعد غلامانش بقتل رساندند از ايران مرزبانى مخصوص براى ادارهء يمن فرستاده شد و اين حال يعنى فرستادن مرزبانان از مداين بعربستان تا ظهور اسلام دوام داشت . سال هجوم حبشه بخانهء كعبه كه مقارن سنهء 571 و سال چهل و يكم از سلطنت انوشيروانست در تاريخ عرب عام الفيل لقب دارد و اين سال همان سالى است كه حضرت رسول در آن تولد يافته . قبائل كهلان قبائل كهلان مثل قبائل حمير بگفتهء عرب از شعوب قبيلهء سبا هستند و از ايشان از همه مشهورتر چهار قبيلهء ازد و طى و همدان و كنده است . بطون عمدهء قبيلهء ازد عبارتند از : غساسنه و دو قبيلهء اوس و خزرج و قبيلهء خزاغه كه هر كدام بمناسباتى در تاريخ عرب قبل از اسلام شهرتى يافته‌اند . شهرت قبائل طى و همدان ببزرگانى است كه از ميان ايشان برخاسته‌اند مثل حاتم بن عبد الله طائى كه از شعراى عرب جاهليت است و بسخا و كرم بسيار مشهور شده و اعشى همدان كه از شعراى بزرگ جاهليت است . اما قبيلهء كنده كه ابتدا در شرق يمن و در حدود حضرموت سكونت داشته‌اند مثل غساسنه و مناذره كه ذكرشان بيايد بتشكيل سلطنتى موفق شده و به همين علت و بعضى علل ديگر كه مذكور خواهد شد صيتى بخصوص در تاريخ عرب دارند . مناذره مناذره نيز از عرب قحطانيه‌اند ليكن ايشان اولاد عمرو بن سبا - اند و در حقيقت بنى اعمام قبائل حمير و كهلان محسوب ميشوند نسبت اين طايفه را علماى انساب عرب بشخصى بنام لخم بن عدى بن عمرو بن سبا مىرساند و به همين علت ايشانرا آل لخم يا لخميون نيز ميگويند . آل لخم در باديه‌اى كه بين حدود غربى ايران و نجد فاصله بود متفرّق بودند و مركز امارت ايشان در شهر حيره قريب به محل نجف حاليه قرار داشت و به همين مناسبت نزديكى بحدود ايران شاهنشاهان ساسانى ايشانرا تحت حمايت خود قرار گرفته بودند و لخميون