در واقع عمّال و پيش‌آهنگان ايران مقابل اعراب باديهء نجد محسوب ميشدند . ملوك آل لخم 23 نفرند كه قريب 360 سال در حيره يكى بعد از ديگرى امارت يافته‌اند و چون نام يك عده از ايشان منذر بوده ايشان را مناذره هم مىخوانند . امراى مشهور لخمى بقرار ذيلند : 1 - نعمان بن امرئ القيس ( 431 - 473 ) : كه بهرام گور را باشارهء پدرش يزدگرد اوّل در حيره تربيت كرده و بقول مشهور براى راحت و تفريح بهرام دو قصر بسيار عالى يكى باسم خورنق ديگرى بنام سدير در حيره ساخته است و اين دو قصر بزيبائى و كمال آرايش و جلوه و جمال مشهور شده و در ادبيات عربى و فارسى مورد تشبيه قرار گرفته است . نعمان به شرحى كه در تاريخ ساسانيان ديده‌ايم پس از مردن يزدگرد و مدّعى پيدا كردن تاج و تخت ايران ببهرام گور مساعدت تمام كرده و او را بتخت پدرى رسانده است . 2 - امرئ القيس بن نعمان : كه بقول مشهور بدست سنمّار معمار قصرى براى خود بنا نموده و چون ميخواسته است كه آن بنا در عالم يكتا و بيمانند بماند از بيم آنكه سنمّار نظير يا بهتر از آن را براى ديگرى بسازد او را از فراز آن بر زمين انداخته و هلاك كرده است و اين عمل امرئ القيس در زبان عربى براى كسى كه كارى نيك را پاداشى زشت دهد مثل شده . 3 - منذر بن ماء السّماء : اين شخص پسر امرئ القيس سابق الذّكر است و ماء السّماء لقبى است كه به علت پاكى چهره و حسن صورت بمادر او داده بودند . منذر معاصر قباد ساسانى است و قباد چون از او راضى نبوده از امارت حيره طردش كرده و حارث يكى از امراى قبيلهء كنده را بجاى او گماشته است چه پس از گرويدن قباد بدين مزدك منذر ديگر زيربار فرمان او نرفته و مثل اكثر بزرگان و اعيان ساسانى بر او قيام كرده بوده است . چون انوشيروان بسلطنت رسيد حارث كندى را كه كيش مزدكى داشت از حيره