در سنّ 32 سالگى درگذشت چون وليعهدى نداشت در اين انتظار كه روشنك ( ركسانه ) وضع حمل نمايد جانشين‌هاى او از اينقرار معين شدند در اروپا فيليپ آرىده برادر او جاى وى را گرفت و پرديكاس كه يكى از درباريان متنفّذ بود نايب السّلطنه ممالك آسيا گرديد ايالات بين سرداران اسكندر تقسيم شد و در اين وقت آذربايجان به آثروپات پارسى رسيد و ايالات هند كما في السّابق در تحت اختيار پادشاهان محلّى بماند چون هيچكدام از سرداران اسكندر نميخواستند از حكومت مركزى تمكين نمايند به زودى شورش و طغيان در ممالك شروع شد و هركدام از ولات مقدونى و يونانى مملكتي را تصاحب نموده خود را جانشين اسكندر دانستند ( از اين جهة اينها را جانشينان نامند ) نزاع و مجادله جانشينان تقريبا بيست سال به طول انجاميد ركسانه بعد از فوت اسكندر پسرى آورد كه اسكندرش ناميدند ولى تفاوتى در اوضاع حاصل نشد پرديكاس كه ميخواست وحدت را ايجاد كند از بطلميوس والى مصر شكست خورده بدست سربازان خود كشته شد پس از آن ولات با يكديگر در جنگ شدند و آن‌تيگون والى كيليكيّه در ابتداء فاتح به نظر مىآمد زيرا در شوش فتح نمايانى نموده بود و ليكن سلوكوس « 1 » نامى از سرداران اسكندر بر آنتىگون فايق آمد و قسمت اعظم آسياى غربى را تصرّف نموده سر سلسله دودمان سلوكى گرديد سلطنت اين سلسله از 312 ق . م . شروع شد در ابتداء پاىتخت اين سلسله در بابل بود - بعد در سلوكيّه كه سلوكوس بنا كرد ( خرابه‌هاى آن در كنار دجله در نزديكى بغداد واقع است ) و بعد از آن در انطاكيّه سوريّه « 2 » ايران در اوايل

--> ( 1 ) - SELEUCUS ( 2 ) - از پادشاهان سلوكى آنهائيكه در ايران سلطنت داشته يا با اشكانيها طرف بودند از اينقرارند 1 - سلوكوس نيكاتر ( از 312 تا 281 ق . م ) ب - آنتيوخوس‌ستر ( 281 - 262 ) ج - آنتيوخوس دوّم ت اس ( 262 - 246 ) د - سلوكوس دوّم كالّى نىكس ( 246 - 226 ) ه - سلوكوس سوّم ستر ( 226 - 223 ) و - آنتيوخوس سوّم كبير ( 223 - 187 ) ز - سلوكوس چهارم اپىفان ( 187 - 175 ) *