در سال 1920 يك مشاور مالى انگليسى بنام مستر سيدنى آرميتاژسميت « 1 » كه در امور شرقى بىتجربه و كارمند خزانه‌دارى كل بود توسط دولت ايران استخدام شد . وقتى نامبرده به تهران رسيد تصور ميرفت كه اشكالات اساسى اوضاع را درك نموده باشد . تا اندازه‌اى ممكن بود كه او وقت خود را با صرفه در راه نظارت پولى كه جهت هزينهء بريگاد قزاق و ساير مخارج بايران پرداخت ميشد صرف كند ، ولى تا وقتى كه قرارداد از تصويب مجلس نگذشته او البته قادر بانجام كليهء وظائف خود نبود . يك تعرفهء كمركى جديد هم توسط نمايندگان دولتين طرح شده بود كه هم‌چنان در انتظار تصويب است تا آنكه قانونا قابل اجرا گردد . هيئت نظامى ايران و انگليس در بين مسائل عمده‌اى كه در دنبالهء قرارداد ايران و انگليس مى بايستى حل گردد موضوع تشكيل قشون متحد الشكل جهت ايران بود . ازاين‌رو يك هيئت نظامى مركب از افسران ايرانى و انگليسى منتخب شده و گزارش متحدى تهيه كردند ، خطرات احتمالى داخلى و خارجى كه ممكن بود ايران را تهديد كند در نظر گرفته شد . در ضمن قواى موجود در آنوقت ( پليس جنوب شش هزار نفر - لشكر قزاق هشت هزار - تشكيلات ژاندارمرى سوئدى هشت هزار و چهار صد نفر ) مورد دقت قرار گرفت . بعلاوه در مواصلات و منابع كشور و اوضاع مالى آن تماما رسيدگى شد . پس از تشريح اوضاع جاريه هيئت تشكيل و تاسيس دو نيرو را پيشنهاد كرد ، بدين ترتيب كه نيروى آرتش تحت ادارهء وزارت جنگ و نيروى تامينيه به اختيار وزارت كشور تأسيس گردد و وجود هيچ قوهء ديگرى در كشور مجاز نباشد . عدهء كل اين نيروها را شصت هزار نفر تعيين نمودند ، ولى بعدا همه فهميدند كه ماليهء ايران تحمل هزينهء اين نيرو را نخواهد داشت ، مگر اينكه كشور از توسعهء منابع ثروت خود استفاده كند يعنى امرى كه اتفاقش بدون امنيت داخلى مشكل مينمود . در نتيجه پيشنهاد شد كه قواى نامبرده را قبلا به تعداد 40 هزار نفر تشكيل دهند و با هزينهء ساليانه 15 ميليون

--> ( 1 ) - Mr Sydny Armitage Smith