سوار برمه با يك اسكادران ديگر از پليس جنوب ، يك دسته پياده‌نظام و يك توپخانهء 2 تهيه نموده و خود را براى همكارى با ستون مقيم فارس آماده ساخت . نقشهء عمليات به خوبى طرح شده بود و باعث افزايش زيادى به اعتبار اورتون و گرانت گرديد . دو ستون از فارس در يك زمان ، يكى از قوام‌آباد ( در شمال شيراز ) و ديگرى از نيريز سرزمين لشنىها را مورد هجوم قرار دادند . ستونى كه از قوام‌آباد به طرف مشرق از ارسنجان به تشت اولين ده لشنىها حركت نموده بود در تحت فرماندهى راتول قرار داشت . آنها اين دو را مانند ديگر دهات كه روز بعد مشاهده نموده به كلى خالى از سكنه يافتند . خوشبختانه لشنىها تصميم گرفتند كه در خوجه جمالى قريه‌اى بالاى تپه‌ها مقاومت كنند . نيروهاى ما توانستند در حدود سى نفر به آنها تلفات وارد سازند . اين نيروها بعدا بيك نيروى كوچك تحت فرماندهى بروس ملحق شده و به طرف نيريز حركت كردند . هرچند كه عدهء تلفات كم بود ، ولى تمام غله‌ها و خرمن‌ها را به مقدار زيادى نابود و نيز قلعه‌هاى زيادى خراب و ويران شده بودند . لشنىها يك درس خوبى كه استحقاق آن را داشتند آموختند كه هرگز از خاطر نخواهند برد . اورتون فرماندهى اين دو نيروى مختلط را در نيريز بدست گرفته و به طرف شمال به سرزمين‌هائى حركت نموده كه پاى هيچ سرباز ايران بدانجا نرسيده بود . او از قصبات زيادى عبور نمود كه از دزدان و راهزنانى كه اين شغل طبيعى آنها بوده مسكون بود . وى به دزدان اخطاريه‌هائى داد و همچنين به اعراب لب محمدى كه مورد سوءظن در راهزنى بودند ولى هيچگونه دليل مقنعى در دست نبود اخطار نمود . در هرات خوره ده‌نشينان بما بطور سختى شكايت نمودند كه اين اعراب از 7 سال پيش در سه چهار ميلى قريه چادر زده و از آن وقت به بعد متدرجا خود را به قريه نزديك نموده و حاليه ادعاهائى نسبت به آب و زمين پيدا كرده‌اند . اينان حتى دو قصبهء كوچك را نيز اشغال نموده بودند . اين قضيه فقط يك نمونهء تنهائى از اين اعمال تجاوزكارانهء ايلات چنان كه در بالا شرح آن داده شد بود . اورتون به حركت خود بسوى مروس ادامه داده و در آنجا با فارن كه ستون وى يك مركز دزدان را در جاوازين ريشه‌كن نموده بود تلاقى نمود . وى بعدا يك دسته از دزدان