آيه‌اى از قرآن فصل چهل و پنجم هجرت بمدينه و استحكام دين اسلام اى آنكسانيكه ايمان آورديد مگيريد دشمن مرا و دشمن خودتان را دوستان ، ميفرستيد بسوى ايشان بدوستى و بتحقيق كافر شدند به آنچه آمد شما را از حق ، بيرون ميكنند رسول را و نيز شما را كه ايمان ميآوريد به خدا پروردگارتان . « ترجمهء آيات بالا » هجرت يا جلاى وطن بمدينه 622 ميلادى از بعثت پيغمبر چندين سال گذشت و نتوانست در امر رسالت پيشرفتى حاصل كند ، بلكه متصل بر انكار قومش ميافزود . كينه و بغض قريش بدرجه‌اى كسب اهميت نمود كه تا مدت دو يا سه سال بنى هاشم را در فشار سخت انداخته درهاى معامله و مراوده را به كلى به روى آنها بستند . از حوادث بزرگى كه براى پيغمبر در اينميانه رخ داد يكى اين بود كه علاوه بر فوت خديجه صميمىترين زنان او ، ابو طالب هم از اين جهان درگذشت . اگرچه ابو طالب تا آخر حيات بدين سابق باقى بود ولى با اين حال مساعدت و همراهيهاى خستگى ناپذير وى دربارهء پيغمبر قوىترين شاهدى است بر فضيلت و علوّ مقام او .