خود بروند و آن بيچاره‌هاى بدبخت اجل برگشته از قونسولخانه خارج شده هركدام به طرفى رفتند ، بعضى از آنها در ميان مردم افتاده با عابرين ديگر مخلوط شده جانى بدر بردند بعضى ديگر گرفتار اشرار شدند و هر دستهء يك نفر را گرفته با سلام و صلوات به طرف خانه مجتهد محله ميكشيدند و در عرض راه بقدرى به آنها اذيت كردند كه با نهايت سختى كشته شدند و درست معلوم نشد كه در آنشب چند نفر كشته شدند از پانزده نفر الى پنج نفر كشته شد و قدر يقين همان پنج شش نفر است كه باسم و رسم معروف بودند و شناخته شدند آقا محمد جواد و ميرزا على خان را كه مؤسس اين فتنه بودند حكومت بباغ چهل‌ستون برده يكى دو روز نگاهداشته مبلغى از آنها گرفته آنها را به طرف طهران روانه نمود سايرين هم ديگر نتوانستند در اصفهان بمانند هركدام در يك گوشه مخفى شده با لباسى مبدل و وضعهاى بسيار هولناك به اطراف فرار كردند و اين فتنه چند روزى به آرامى گذشت ولى شبها آدمهاى امام جمعه در خانه مردم ميرفتند و آنها را تهديد ميكردند كه شما را جزو بابيه بحضور آقا صورت داده‌اند و مأمور گرفتار كردن و بردن شما هستيم و آن بيچاره‌ها از ترس جان و حفظ مقام خود هرقدر ممكنشان ميشد نقد و قبض ميدادند تا از اتهام بابى بودن مستخلص شوند آقايان مجتهدين هر محله هم نسبت باشخاصى كه طرف شبهه بودند يا غرض با آنها داشتند همين قسم سلوك ميكردند رفته‌رفته اشرار هر محله هم دست از آستين درآورده شبها سر راه بر عابرين ميگرفتند و ميگفتند تو هم در قونسولخانه بوده و آقاى محله تو را احضار كرده و بالاخره به تقديم ساعت و وجه نقد و عبا و اسباب جيب امر ختم ميشد مردم هم موقع را غنيمت شمرده با هركس طرف غرض يا معامله بودند همين معاملات را ميكردند .