كه در اغلب ولايات ايران بخصوص شهر اصفهان رواج كاملى دارد . مجملا حضرت آقا به آن شخص فرمودند برو مقدسين دويدند و بآقا اصرار كردند كه مقرر فرمائيد دهان اين شخص را بو كنند تا به خوبى مكشوف شود كه اين شخص شراب خورده است ، حضرت آقا در جواب فرمودند چگونه من حكم بيقين و تحقيق كنم و حال آنكه در شريعت اسلام اين هردو ممنوع است و بر احدى جايز نيست كه در اعمال مسلمانى تفتيش و تجسس نمايد ، يكى از ميان آنها كه معروف بزهد و تقوى و تقدس و تدين بود پيش‌آمد و عرض كرد من قسم ميخورم كه اين شخص شرب خمر كرده است و فورا به صيغه و اللّه قسم ياد كرد ، آقاى بزرگوار فرمودند اولا شهادت تو مجروح است چرا كه بدون اينكه كسى از تو مطالبه شهادت كند ، اداى شهادت كردى ، ثانيا قسم خوردن تو خلاف شرع است چرا كه قسم بر منكر است نه بر مدعى يا شاهد چنان كه قاعده مسلم فقه است ، بارى شخص متهم را در نهايت آسايش به منزل خودش فرستادند ولى ما بين اعمال صحيحه شرعيه اين حجت الاسلام كه واقعا پاى بست احكام خدا بوده تا اعمال پدر مرحومش مسافت بين كره زمين با كره مريخ تفاوت است و انسان مبهوت مىماند كه كدام يك را درست بداند . رقابت دو برادر حالت مرحوم حاجى سيد اسد اللّه رضوان اللّه عليه را نوشتيم كه چه قسم بوده ولى برادرزاده‌هاى او كه الآن در اصفهان صاحب محراب و مسند هستند ، بر خلاف سليقه او رفتار ميكنند و متصل در مقام اجراء حدود هستند و مخصوصا در ايام توقف بنده در اصفهان هر دو برادر آقا حسن و آقا محمد با يكديگر در اين كار رقابت بخرج ميدادند و شخصى از محله بيدآباد معروف بحسين ترياكى مورد رقابت آنها واقع شده بود چه ابتدائا آقا حسن او را كشف نموده بود كه هروقت