نجم الدين ابو الرجاء قمى

397

تاريخ الوزراء ( فارسى )

گوشمال پادشاه كه چون قصد جان نكند تفاخر بود 7 پ گوشمال يافتن 83 پ گوشواره جهت نوروز بايد 6 ر گوشواره در گوش شدن 2 پ گوشواره را براى آرايش درآويزند 33 ر گوشه افكندن 82 پ گوشه‌اى افكندن 82 ر گونه چون نارنج سرخ داشتن 129 ر گوهر افشاندن 164 ر گوهر به آفتاب نيكوتر باشد 43 ر گوهر شكستن 164 پ گوى به سر ميدان نارسيده باشد كه گوى ديگر در ميدان افگند 39 ر گوى چوگان كسى بودن 96 ر گوى در ميدان افگندن 97 پ 105 ر گوى را گرز بر چوگان بود 88 پ گيتىنورد 18 ر گيسوى غدارى از هم باز كردن 218 پ ل لالهء جويبار 66 ر لاوه كردن 50 ر لباس آهن زيور مردان است 201 ر لجهء بىساحل 18 ر لحن موسيقار 10 پ لذت در بدطبعى دانستن 115 ر لشكر جواد چون بادپران 132 ر لشكر جرار چون كوه روان 132 ر لشكر حوادث بر كوه و هامون پرده زده است 164 ر لشكر شكستن 28 ر لشكر شكسته شدن 146 ر لشكرشكن دستور پير است ، نه جوان تيغ‌زن 44 پ لشكرى چون دريا سياه 152 پ لطف هوا و ثبات زمين در وى موجود است 214 ر لطمهء روزگار خوردن 77 ر لعاب آفتاب در سرطان افسردن 34 ر لعاب آفتاب نراد نشايد 117 پ لعبت‌بازى 149 ر لعبت فرخار 70 ر لعبتان طراز از مضامين سطور او جلوه مىكنند 212 ر لقب در آسمان بردن 136 ر لقمه بىجگر ندادن 39 ر لگام بازگرفتن 209 پ لگامى بر سر اسب كردن كه بناگوش اسب ريش كند 78 ر لگد بر پشت دنيا به صفتى زد كه ميان فروشد 216 پ لوائح و روائح بزرگى 159 ر لؤلؤ شه‌وار سفتن 123 ر لواطه به ولى و دو گواه عدل منعقد نشود 74 پ لواى عزت او علم صبح است كه پيشرو آفتاب باشد 213 پ م مآثر او باقىتر 45 پ مائده به گورستان بردن 162 پ ما را بر جهان چون گريه نيست ، خنديدن معنى ندارد 41 ر