نجم الدين ابو الرجاء قمى

366

تاريخ الوزراء ( فارسى )

ديوان از شهاب گريزند 212 پ ديوان استيفاء 55 - 210 ر ديوان استيفاء 80 پ ديوان اشراف 55 ر ديوان اشراف 102 - 193 پ ديوان انشاء 211 ر ديوان انشاء 70 - 79 - 210 - 216 پ ديوان سلطان 148 - 167 ر ديوان طغرا 55 - 114 - 155 ر ديوان طغرا 125 - 159 - 209 - 143 - 211 پ ديوان طغرائى 141 ر ديوان عرض 55 - 69 - 103 - 114 - 137 - 189 - 191 - 193 - 231 پ ديوانگان در وقت صرع 228 پ ديو به « لاحول » برود 59 ر ديو ، راه كژ نمودن 97 ر ديو رجيم 160 ر ديهيم پادشاهى 90 ر ذات مبارك 146 ر ذخائر و اموال 82 ر ذخائر و دفائن 142 ر ذخيرهء پسر قائم 206 ر ذرهء آفتاب دولت كسى بودن 177 ر ذرهء آفتاب كسى بودن 19 ر ذكر بر روزگار باقى ماندن 5 ر ذكر به پاى زدن 197 ر ذنابهء دولت 26 پ ر راحت را بازارى نماندن 202 پ راست نهاده 91 پ راه آن ايمن‌تر بود كه زده باشند 25 پ راه برگرفتن 120 ر راه رفتن 4 پ راه عصيان سپردن 138 پ راهب اصلع 74 پ رايگان آباد كردن و پاداش مرگ گرفتن 40 پ راىزن دولت آمدن 50 ر راى كژ 92 ر راى و تدبير او در تاريكى مشكلات ، صبح صادق است 228 ر رئيس جايى بودن 195 پ رئيس منشأ و مسقط الراس 65 پ رباط سبيل 30 پ « ربح » او به تصحيف « زنخ » آمد 178 ر ربع مسكون 173 پ ربقهء مطاوعت 38 پ ربيع انيق و ريق 95 پ رخت بر آستان نهادن 206 پ رخت بربستن 158 ر 48 پ رخت بر گاو نهادن 38 پ رخنهء كشتى 203 پ رخ و فرسى طرح كردن 216 ر رخ و فيل و فرزين از رقعه طرح كرد ، دست هم او را بود 90 پ ردا از سر انداختن 51 پ ردا افگندن 69 ر رزانت راى 25 ر رستم دستان 132 پ رسم مطرد 117 پ رسن او گذر چنبر آمد 98 پ رسن دلو چاه اندك‌اندك برآيد 77 پ