وزارت شهاب الدين حامدى ( 12 ) غريق نسبى ، چنان كافى و كاردان و صاحب مروت نبود ، در شطارت جوانى به چنين منصبى بزرگوار متحلى شد . غلامان بيش بها بسيار داشت . سروران ، سر و روان بسيار دارند ، كرم كرم در جهان فضل مثمر آمد . اقبال كارها بطرازيد ، و بلبل خوش‌آواز دولت او ، هر ساعت دستان ديگر مىنمود ، و انواء افضال او ، بر آبادان و بيران بباريد . اهل درگاه گران‌بار منت او شدند . باوجود او هيچكس در وزارت طمع نتوانست كردن . دست او در مروت دريايى بود معدن در خوشابه . روزگار او عنوان سعادت آمد . به فرايض و نوافل امور ملك قيام نمود . « منصوص عليه » در اين منصب ، او بود . ديوان طغرا به كريم الدين گلنگبين مفوض بود ، و استيفا بر قاعده ، بر صاحب ( 160 ر ) عالم كمال الدين ابو شجاع ، منطيق ترازوى و كاردان‌تر ، كس نبود . اشراف به نظام الدين ، پسر شمس الدين ابو نجيب دادند ، و منصب طغرا بازستدند . در وفات شمس الدين ابو نجيب و وزارت شهاب الدين گفتند ، شعر : هوى جبل للجهل اعلم انه * با علم اضحى فوق كل عليم و قام بامر الملك من ارض مشرق * عظيم كعظم فى التراب رميم و ضم اليه بالرسائل كاتب * يروق بدر فى السطور نظيم اما فى كريم و هو فى الجهل آية * مصيبة دهر عند كل كريم يرى بهما بين الرجال استحاضة * و حيض عجوز فى النساء عقيم