كمال حسن بود به نكاح خود درآورده به ولايت خود عود نمود . و سلطان اويس در اين ايام حكومت عراق عرب را بعد از فوت خواجه مرجان ، به خواجه سرور داد . و آب دجله در اين سال به مرتبه [ اى ] طغيان نمود كه اكثر عمارات بغداد ويران شد و قريب به چهل هزار كس در زير ديوارها هلاك شدند و خواجه ناصر بخارى گفت : دجله را امسال رفتارى عجب ميانه بود * پاى در زنجير و كف بر لب ، مگر ديوانه بود و خواجه سرور از اين غصه رنجور شده هلاك شد و امير وجيه الدين اسماعيل پسر امير زكرياى وزير ، حاكم عراق عرب شد و بغداد را معمور ساخت . و در اين اوقات در مصر والدهء ملك اشرف شعبان ، خواند بركه كه در نكاح الجاى بود فوت شد و ميان ملك اشرف و الجاى بر سر ميراث او نزاع شد و كار به جايى رسيد كه الجاى ياغى شد و سلاح پوشيده به جنگ سوار شد و ملك اشرف نيز سوار شده يازده جنگ ميان ايشان واقع شد . آخر الأمر الجاى شكست يافت و به وقت تعاقب خود را بر آب نيل زد كه شايد از آن طرف بيرون رود . در آب غرق شد و جميع اموال لشكريانش با اموال خواند بركه به تصرف ملك اشرف درآمد و ايدمر دواتدار جانشين الجاى شد و آق‌تمر عبد الغنى ، نايب ديار مصر شد و بعد از چندگاه امير منجك يوسفى را از شام طلبيده نايب مصر كرد و آق‌تمر عبد الغنى ، نيابت طرابلس يافت . و در اين سال در مصر قحطى عظيم بود ؛ و سلطان فيروز شاه ، حاكم هندوستان به عيش و عشرت گذرانيد ؛ و حاكم روم ، سلطان مراد [ 465 ب ] نيز به فراغت خود مشغول بود .