داشت كه فيروزكوه را - كه دار السّلطنهء پدرش بود - به او بدهند و امّا شهاب الدّين صلاح در آن ديد كه فيروزكوه را به برادرزادهء خود ، كه داماد سلطان غياث الدّين بود ، ارزانى دارد ، بنابراين فيروزكوه را به علاء الدّين محمّد بن ابو علىّ بن حسن بن حسين داد و بلاد بست را به سلطان محمود ، پسر غياث الدّين . و چون شهاب الدّين وفات يافت ، سلطان محمود از بست لشكر آراسته متوجّه فيروزكوه شد . و چون به آن حوالى رسيد اكثر امراى خلج كه همه ميل او داشتند ، از علاء الدّين محمّد جدا شده به سلطان محمود ملحق شدند . بنابراين ، علاء الدّوله محمّد فيروزكوه را گذاشته به طرف غرجستان رفت و سلطان محمود به فيروزكوه درآمده ملك موروثى خود را متصرّف گشت و سپهسالار حسين عبد الملك را در عقب علاء الدّين محمّد فرستاد كه او را به دست آورده در قلعهء شار غرجستان محبوس كردند . اتّفاقا چون علاء الدّين محمّد به مرغاب رسيد ، سپهسالار حسين آنجا به وى ملحق گرديد و در ساعت او را دستگير نموده به جانب قلعهء شار غرجستان فرستاده آنجا او را محبوس گردانيد . و باقى احوال ايشان سال‌به‌سال مذكور خواهد شد ان شاء اللّه .