ذكر وقايع سال پانصد و شصت و دويم از رحلت خير البشر « 1 » از جمله وقايع اين سال « 2 » آنكه در ماه جمادى الأوّل صلاح الدّين يوسف لشكرهاى خود را جمع آورده متوجّه بلاد فرنگ شد . اوّلا عسقلان را در تاريخ بيست و چهارم ماه مذكور بعد از نهب و غارت و اسير گرفتن زن و فرزند فرنگان ، سوختند و ويران ساختند . و چون از فرنگان در باب ممانعت او از عسقلان هيچ حركتى نديد ، سپاه صلاح الدّين يوسف از اين جهت مغرور شده در ولايت متفرّق شدند و هرفوجى به قصد تاخت و تاراج به جانبى رفتند . صلاح الدّين خود نيز با جمعى قليل متوجّه رمله - كه آن نيز در دست فرنگان بود - گشت ، و در رمله نيز هيچ‌كس از فرنگان خود را به ايشان ننمود و سپاه صلاح الدّين رمله را نيز آنچه توانستند تاراج كردند . و از رمله صلاح الدّين به قصد آنكه بعضى از قلعه‌هاى مستحكم ايشان را متصرّف شود بيرون آمده عنان عزيمت به صوب آن قلاع منعطف داشت . در اثناى راه به رودخانه‌اى پرآب رسيده شروع در گذشتن كردند . و چون پاره‌اى از آن جماعت قليل كه با صلاح الدّين مانده بودند از آب گذشته به آن طرف رفتند و بعضى هنوز اين طرف مانده بودند كه به يكباره از هردو طرف آن رودخانه فوج‌فوج فرنگان پيدا شدند ، تا آن قدر جماعت كه دشت و صحرا از فرنگان پر شد . صلاح الدّين با آن جماعت قليل ثبات‌قدم ورزيده در مقام جنگ درآمد . و اوّل كسى كه از سپاه صلاح الدّين دست به جنگ كرد برادرزادهء او بود ، تقى الدّين نام . او در پيش عمّ خود آن روز داد مردى و مردانگى داد و

--> ( 1 ) . ق : عليه و آله التحية من الملك الاكبر . ( 2 ) . ابن اثير وقايع اين سال را جزو حوادث سال 573 هجرى ثبت كرده است .