ذكر وقايع سال پانصد و چهل و پنجم از رحلت خير البشر « 1 » در اوايل اين سال سليمانشاه ، عمّ سلطان محمّد را ، كه در بند بود و قضيهء بند افتادن او در دست زين الدّين على كوچك سابقا مذكور شد ، قطب الدّين مودود بن زنگى از بند بيرون آورده قرار به آن دادند كه اتابكى سليمانشاه به قطب الدّين مودود متعلّق باشد ، و جمال الدّين وزير قطب الدّين مودود وزير سليمانشاه باشد ؛ و زين الدّين على سپهسالار و قطب الدّين مودود تمام اسباب سلطنت و شهريارى و آنچه سلاطين ذوى الإقتدار را در كار باشد ، جهت او به‌هم رسانيده ، زين الدّين على كوچك را در [ 108 الف ] ملازمت او به همدان فرستاد . چون به نواحى همدان رسيد ، تمام امرا و اعيان دولت سلجوقيه به استقبال او رفته او را به اعزاز تمام به شهر همدان آوردند . امّا بعد از آن چند روز زين الدّين على كوچك از وضع اختلاط امرا با سليمانشاه انديشيده ، سليمانشاه را ترسانيد ؛ چه ، امرا با او بسيار بىادبانه سلوك مىكردند . بنابراين ، سليمانشاه در اوايل سال آينده مىخواست كه از همدان به جانب موصول رفته مهمات خود را به استظهار و قوّت قطب الدّين رونقى ديگر دهد ، امّا امراى سلجوقيه چون بر اين حال اطّلاع يافتند ، او را از بيرون گرفته محبوس كردند و از براى ارسلان بن ملك طغرل خطبه خواندند . « 2 »

--> ( 1 ) . ق : عليه و آله التحية من الملك الاكبر . ( 2 ) . مورّخين شراب‌خوارى مدام و بىكفايتى سليمانشاه را علّت اصلى روىگردان شدن امراى سلجوقى از وى مىدانند . لذا امرا پس از دست كشيدن از حمايت وى ، از ايلدگز ، حاكم آذربايجان و اران ، دعوت مىكنند تا ارسلان را به سلطنت بردارد . بدين‌طريق در 556 هجرى ارسلان با نام ظاهرى سلطان در همدان بر تخت مىنشيند . سرنوشت سليمانشاه هم چيزى جز اين نيست كه به دست شرف الدّين گردبازو نخست دستگير مىشود و سپس در سال 556 -