قاضى احمد تتوى / آصف خان قزوينى

3077

تاريخ الفي ( فارسى )

ذكر وقايع سال پانصد و سى و پنجم از رحلت خير البشر « 1 » در چهاردهم محرّم اين سال قافلهء حاج را كه همراه قايماز ، نائب امير نظر خادم ، به حج بيت اللّه الحرام رفته بود ، در وقت مراجعت در منزل غرابى ، كه ميانهء مكّه و مدينه واقع است ، جمعى از عربان زعب سر راه گرفته از سر هر شترى چيزى مىطلبيدند . و حجّاج سخن قايماز را كه مىخواست چيزى به آن اعراب داده از ميان ايشان به سلامت بيرون رود ، هرچند سعى كرد نشنيدند . بنابراين ، ميانهء ايشان و عربان مهمّ به جنگ انجاميد و قايماز به قدر قوّت و استطاعت خود محاربه نمود . آخر الأمر ، چون مشخص او شد كه محاربه با ايشان در اين منزل غير از كشته شدن ثمرهء ديگرى ندارد ، بنابراين ، كس پيش آنها فرستاده از براى خود امان طلبيد و از ميانهء قافلهء حاجّ بيرون رفت . و عربان بر قافلهء حاجّ ريخته اموال و اسباب ايشان را به تاراج بردند و جمعى كثير را به قتل رسانيدند و بقيّة السّيف به حال ابتر در صحرا و بيابان پريشان شده ، طايفه‌اى به مدينهء طيّبه رسيدند . و از آنجا به هرنحوى كه بود به منازل خود مراجعت نمودند ، و جمعى به قبايل اعراب باديه افتادند و مدت‌هاى مديد در آن قبايل سرگردان مىبودند ، تا آنكه باز به وطن خود رسيدند . و از جمله وقايع اين سال آنكه نور الدّين محمود قلعهء فاميّه « 2 » را ، كه در حوالى شيزر واقع است و در استحكام و متانت از جميع قلاع ديار امتياز دارد ، فتح نمود . و چون فرنگانى كه در ساحل شام بودند از توجّه نور الدّين به آن قلعه خبر يافتند ، همه اتّفاق نموده به قصد دفع او متوجّه افاميه شدند . اتّفاقا پيش از آنكه ايشان برسند ، خبرى رسيد كه نور الدّين محمود قلعه را

--> ( 1 ) . عليه و آله التحية من الملك الاكبر . ( 2 ) . الكامل : فاميا .