آورد . روزى امير افضل از سرعت حركات و جلدى او و شيرينى كلامش تعجّب نموده پرسيد كه اين كيست ؟ گفتند كه اين پسر بطائحى است ، كه خدمتكار قديم امير بود . امير افضل فرمود كه او نيز در ميان فرّاشان خدمت مىكرده باشد . پس چندگاه ، همچنان در ميان فراشان امير افضل بود و خدمت به جدّ مىكرد ، تا آنكه رفته‌رفته نسبت به امير افضل تقرّب پيدا كرد و روز به روز احوال او در ترقّى مىبود ، تا آنكه بعد از فوت امير افضل ، قايم‌مقام او گشت و امير الأمرايى خليفه الآمر بأحكام اللّه به او تعلّق گرفت . و در اين سال شمس الدّوله سالم بن مالك صاحب قلعه جعبر ، كه اولا به قلعهء دوس « 1 » مشهور بود ، وفات يافت . هم در اين سال قاضى ابو سعد محمّد بن نصر بن منصور هروى ، كه از بغداد به رسالت نزد سلطان سنجر رفته و اعتبار تمام يافت ، در همدان بر دست باطنى « 2 » كشته شد . و هم در اين سال در سمرقند ، هلال بن عبد الرحمان « 3 » كه از مشاهير محدّثين بود وفات يافت . وى از اولاد بلال مؤذّن بود .

--> ( 1 ) . ياقوت نام قديم اين قلعه را " دوسر " ضبط كرده است . - ( معجم البلدان ) . ( 2 ) . الكامل : قتله الباطنية . ( 3 ) . نام كامل وى هلال ابن عبد الرحمان بن شريح بن عمر بن احمد و كنيه‌اش ابو سعد بود .