سيّم ، ابو مسلم رئيس رى كه بر دست خداداد رازى كشته شد . و اين هر دو بعد از كشته شدن نظام الملك ، به سه سال ، به قتل رسيدند . چهارم ، امير سپهدار برسق ملكشاهى كه بر دست رفيق قهستانى ، در همان سال ، به قتل رسيد . پنجم ، امير سپهدار انر ملكشاهى ، كه بعد از برسق به يكسال ، در ماه محرّم ، بر دست حسين خوارزمى به قتل رسيد . ششم ، امير سياهپوش كه او را با امير انر ملكشاهى به يك‌جا كشتند . هفتم ، قتل عبد الرحمان قزوينى بر دست رفيقى خراسانى . هشتم ، قتل امير كجميش ، كه قايم‌مقام ارغش بود . نهم ، قتل دامادش هر دو بر دست ابراهيم دماوندى . دهم ، قتل امير سرزن ملكشاهى ، كه سپهسالار بزرگ بود ، بر دست ابراهيم خراسان . يازدهم ، قتل هادى كياى علوى ، كه در گيلان دعوى امامت كرد ، بر دست ابراهيم و محمّد كوهى . دوازدهم ، قتل ابو الفتح دردانهء دهستانى ، وزير سلطان بركيارق ، بر دست غلامى روسى . سيزدهم ، اسكندر صوفى قزوينى بر دست رفيق قهستانى . چهاردهم ، سنقرچه ، والى دهستان شهر آمل ، بر دست محمّد دهستانى فى سنهء 491 . پانزدهم ، قتل مفتى اصفهان ، ابو المظفّر حجند ، بر دست ابو الفتح سحرى . شانزدهم ، ابو الفضل ابو عصام رازى بر دست عبد اللّه عامر . هفدهم ، ابو عميد ، مستوفى رى ، بر دست رستم دماوندى . هيجدهم ، ابو جعفر مشّاطى رازى بر دست محمّد دماوندى . نوزدهم ، ابو القاسم كرجى ، مفتى قزوين ، بر دست حسن دماوندى . بيستم ، ابو الفرج قراتكين و ديگر فخر الملك بن نظام الملك ، وزير سلطان سنجر ، كه در نيشابور در روز عاشورا سنهء 505 كشته شد و نام قاتلش در تواريخ به نظر من نرسيد . بيست و يكم ، ابو احمد كسايى قزوينى بر دست رفيق دهستانى . بيست و دويم ، قاضى عبد اللّه اصفهانى بر دست ابو العباس نقيب مشهدى . بيست و سيّم ، ابو العلاء مفتى اصفهان در مسجد اصفهان و نام قاتلش نيز معلوم نيست . بيست و چهارم ، امير زاهد خواجه‌سراى سلطان محمّد بر دست محمّد صيّاد . بيست و پنجم ، ابو القاسم اسفزارى ملقّب به سلطان العلما بر دست رئيس سزاوار . بيست و ششم ، مهشاد پيشواى كراميّان در جامع نيشابور بر دست عبد الملك رازى . بيست و هفتم ، امير اسهنسالار - كه او را اتابك مودودى مىگفتند - حاكم ديار بكر و شام بود و نام قاتلش مجهول است .