ذكر وقايع سال پانصدم از رحلت خير البشر از جمله وقايع اين سال آنكه در اوّل ماه محرّم اين سال ، اتابك طغدكين در دار الاماره سلطان محمّد حاضر شد و جمعى از امراى بزرگ در مجلس حاضر بودند و از جملهء امرا ، امير احمد بيگ بن وهسودان كرد كه صاحب مراغه و بعضى از بلاد ديگر ولايت آذربايجان بود ، در پهلوى اتابك طغدكين نشسته بود كه ناگاه مردى دادخواه گريه‌كنان در آن مجلس درآمد و كاغذى در دست داشت . و چون در آن خانه درآمد ، بعد از گريه و زارى بسيار اظهار آن نمود كه : هيچ خداترسى در اين خانه نيست كه اين عريضه را به خدمت سلطان رساند ؟ احمد بيگ را مهر مسلمانى به جوش آمد و از جاى خود برخاست كه آن كاغذ را از وى بستاند و به سلطان برساند . و چون احمد بيگ دست دراز كرد كه كاغذ او را بگيرد ، آن مرد كاردى كه داشت بر پهلوى احمد بيگ خلانيد . احمد بيگ چون زخم كارد خورد دست در گردن آن شخص كرده او را در زير خود گرفت كه به يك ناگاه ، يك شخص ديگر از آن مجلس برخاست و كاردى ديگر به احمد بيگ رسانيد و مردم از اطراف و جوانب شمشيرها كشيده آن دو نفر را پاره‌پاره كردند و احمد بيگ را مجروح از دست ايشان بيرون كشيدند ، كه رفيق سيّم ايشان از جانب ديگر درآمد و به يك كارد كار احمد بيگ را تمام ساخت . از مشاهدهء اين حال ، اتابك طغدكين و بعضى از امراى بزرگ را گمان شد كه اين جماعت به اشارهء سلطان ، قصد كشتن اتابك طغدكين كرده بودند ، اتّفاقا غلطى احمد بيگ را خيال طغدكين كرده بودند . امّا آخر الآمر ، معلوم شد كه اين جماعت از جملهء فدويان اسماعيليه بودند و سلطان را از آن قضيّه مطلقا آگاهى نبود . و از جملهء وقايع اين سال ، فوت امير چاولىسقاوو بود در ولايت فارس .