بعضى از ولايات شام را در حوزهء تصرّف خود آورده منير الدّوله را والى مدينهء صور و أمير الجيوش آن ناحيه ساختند . اتّفاقا ، ملازمان منير الدّوله چون چند روز در آن ولايت حكومت كرده و به استحكام مدينهء صور مغرور و فريفته گشت ، خيال عصيان و تمرّد از اطاعت خليفه ، المستنصر باللّه علوى ، بر وى استيلا يافت ، و هرچند اهالى صور و اعيان آن بلده او را از آن حركت منع نمودند او سخن ايشان را نشنيده اظهار مخالفت نمود . بنابراين ، در اين سال خليفه ، المستنصر باللّه ، از مصر لشكرى عظيم فرستاده كه منير الدّوله « 1 » را دستگير نموده به مصر فرستند . القصّه ، چون سپاه مستنصر به حدود بلدهء صور رسيد ، منير الدّوله در مقام حفظ و ضبط آن ولايت درآمده آثار سعى و اهتمام به جاى آورد . امّا چون اكثر اهالى بلده با او در اين باب متّفق نبودند ، به مجرّد آنكه سپاه صور را محاصره نمودند ايشان از درون به شعار المستنصر باللّه فرياد برآوردند و به اين واسطه ، تمامى مردم دست از معاونت منير الدّوله بازداشته دروازه‌هاى شهر را بر روى سپاه المستنصر باللّه باز كردند و بندگان منير الدّوله را با امرا و اعيانش دستگير نموده به دست فرستادگان مستنصر سپردند و بلدهء صور باز در تصرّف المستنصر باللّه درآمد . چون منير الدّوله و اتباعش به مصر رسيدند به حكم المستنصر باللّه تمامى ايشان را به سياست هرچه تمام‌تر به قتل رسانيدند تا موجب عبرت ساير حرام‌نمكان گردد . از جمله وقايع اين سال آنكه چون راه حجّ از عراق عرب بسته بود ، حاجيان از راه شام متوجّه حجّ شدند و امير تاج الدّوله تتش يكى از امراى خود را بدرقهء قافلهء حاج گردانيد تا آنكه ايشان را از راه سلامت گذرانيده به مكّه رسانيد . امّا چون حجاجّ بعد از اداى مراسم حجّ ، ارادهء مراجعت به اوطان خود نموده چند مرحله از مكّه دور شدند و والى مكّه ، كه محمّد بن ابو هاشم بود ، طايفه‌اى از اعراب خود را در عقب قافلهء حاجّ فرستاد كه ايشان را در نزديكى مكه نهب و غارت كردند . اهل قافله را چون مال و اسباب و مركوب به باد فنا رفت ، بالضّروره بازگشته به مكّه آمدند و احوال خود را به عرض محمّد بن ابو هاشم رسانيدند . و چون اين قطّاع الطّريق از سپاه صاحب مكّه بودند و اشتهار يافته بود كه به اشارهء او مرتكب اين امر شده‌اند و عامّ و خاصّ اين را بعلانيه « 2 » مىگفتند ، محمّد بن ابو هاشم از براى دفع تهمت تفحّص و تجسّس نموده اسباب بعضى از اعراب را بازگرفته به ايشان داده اكثر مردم چون از معاودت اسباب مأيوس گشتند ، به فلاكت هرچه تمام‌تر روى به وطن خود نهادند . و چون اين نوبت نيز چند مرحله از مكّه دور شدند به يكباره از اطراف و جوانب

--> ( 1 ) . وى در شهر صور با عنوان « منير الدّوله جيوشى » ناميده مىشد . ( 2 ) . بعلانيه : آشكارا . - و .