ذكر وقايع سال چهار صد و بيست و هفتم از رحلت خير البشر در اوايل اين سال ، ابو كاليجار از فارس به بغداد رفت و ده هزار دينار سرخ را با تحف و هداياى بسيار از براى القائم بامر اللّه فرستاد . خليفه به استقبال او بيرون آمد و او را به « محيى الدّين » ملقّب گردانيد و در تمامى ولايت عراق عرب و موصل و بطيحه و ديار بكر خطبه به نام او خواندند . و ابو كاليجار با صد سوار از خدمتكاران خود به بغداد رفت و چون به نعمانيه رسيد ، ريكن بن مزيد ، كه از عظماى امراى ديالمه بود ، به او ملحقّ شد . و او پيش از آنكه به بغداد درآيد به زيارت امير المؤمنين و امام المتقّين اسد اللّه الغالب مظهر العجايب علىّ بن أبى طالب ، عليه السّلام ، رفت و از آنجا متوجّه زمين كربلا شده مراسم زيارت امام حسين ، عليه السّلام ، را ادا نمود . و از آنجا به مقابر قريش رفته به زيارت امام موسى كاظم و امام جواد عليهم السّلام ، مشرّف گشته بعد از آن در ماه رمضان به بغداد درآمده و روز ديگر فرمود كه ابو سعيد بن عبد الرّحيم را ، كه وزير جلال الدّوله بود ، با برادرش كمال الدّين بن عبد الرّحيم ، كه او نيز وزارت جلال الدّوله داشت ، از بغداد اخراج نمودند . و ابو سعيد با برادرش به تكريت رفتند . و ابو كاليجار فرمود تا تمامى امراى ديالمه و اتراك را خلعتهاى لايق دادند . در مجلس اوّل ميانهء امرا بر سر تقديم و تأخير نزاع به‌هم رسيد ، تا آنكه يكى از آنها را در حضور ابو كاليجار كشتند . ابو كاليجار از جهت حفظ هيبت خود آن را ناديده انگاشته به قصر خود رفت . و از جمله وقايع اين سال آنكه در ولايت ماوراء النهر بقرا خان ، كه والى آن ديار بود ، جمعى كثير از اسماعيليه را ، كه در آن ولا شعار ألمستنصر باللّه علوى را اظهار نموده مردم را دعوت مىكردند ، به قتل رسانيد و آن بلاد را از آثار ايشان خالى گردانيد . و در اين سال امير گرشاسف بن علاء الدّولة بن كاكويه از قلعهء كنگاور بيرون آمده متوجّه