ولايت او را به او ارزانى داشت . و ابن جوزى در المنتظم خود آورده كه از جمله وقايع اين سال آنكه در شب غرّهء شعبان ستاره‌اى ظاهر شد كه شعاع او بعينه همچو شعاع ماه بود . مدّت پانزده روز اين ستاره مىنمود . بعد از آن غايب گشت . و در اين سال در حرمين ، يعنى مكّه و مدينه ، خطبهء عباسيّه منقطع گشته و خطبهء الحاكم باللّه علوى خوانده شد و در جميع بلاد كه خطبهء علوى مىخواندند ، حكم كرد كه در وقتى كه نام او در خطبه مذكور شود جميع مردم از براى تعظيم او در پاى بايستند و بعد از آن سجده كرده بنشينند . و اين رسم جديد در جميع بلاد عباد شايع شد ، حتّى آنكه در وقت ذكر نام او اگر شخصى در نماز مىبود مىبايستى كه سجدهء تعظيم او به فعل آورد . همچنين در كوچه و بازار هرگاه نام او گفتندى مردم را سجده فرمودندى و [ 239 ب ] عن قريب شمّه‌اى از احوال الحاكم باللّه مفصّلا مذكور خواهد شد . ان شاء اللّه تعالى .