چون بشارة به حوالى حلب رسيد رسيق و ابن اهوازى لشكرى آراسته متوجّه جنگ بشارة شدند . اتّفاقا ، بعد از كارزار بسيار نسيم ظفر و نصرت بر پرچم علم بشارة وزيد و رسيق روى به هزيمت نهاد و در اثناى گريختن از اسب درافتاد . جماعتى از سپاهيان بشارة در حال به او رسيده سرش را از تن جدا ساخته نزد بشارة آوردند . ابن اهوازى به جانب انطاكيه رفته در آن ديار مستقل گشت و شخصى از علويان پيدا كرد كه او را خليفه سازد و مردى ديگر از اهل روم ، كه او را « دزبر » گفتندى « 1 » ، امير الامراى خود ساخت . و نايب حلب سيف الدّوله لشكرى انبوه به هم رسانيده متوجّه دفع ابن اهوازى گشت ، امّا بعد از محاربه ابن اهوازى غالب آمده و اهل حلب گريخته به جانب حلب مراجعت نمودند . مقارن اين حال سيف الدّوله به حلب رسيد و يك شب در حلب توقّف نموده على الصّباح عنان عزيمت به صوب انطاكيه منعطف داشت و به اندك توجّه ابن اهوازى را با دزبر كه عبارت از آن شخص رومى بود ، گرفته به قتل رسانيد و فتنه فرونشست . و در همين سال شخصى از قرامطه كه او را « مروان قرامطى » گفتندى و از قبل سيف الدّوله به حراست و راهدارى مشغول بود ، در شهر حمص خروج كرد و آن شهر را گرفت . سيف الدّوله چون بر حال او اطلاع يافت امير بدر را با لشكرى عظيم به جنگ او فرستاد . در اثناى محاربه امير بدر مروان را به تير زهرآلوده زد ، و مروان هنوز زنده بود كه امير بدر در دست بعضى از سپاه مروان گرفتار شد . چون امير بدر را پيش مروان آوردند در ساعت او را گردن زد و خود نيز بعد از چند روز به جراحت تير مسموم بمرد . و از جمله وقايع اين سال آنكه اهل سيستان بر امير خود خلف بن احمد « 2 » خروج كردند . منشأ عصيان و تمرّد اهل سيستان آن بود كه امير خلف بن احمد قبل از اين ، طاهر بن حسين را به نيابت خود در سيستان گذاشته عزيمت سفر حجاز زيارت حرمين نموده بود و چون بعد از اداى مناسك حجّ در اين سال باز به جانب سيستان مراجعت فرمود طاهر بن حسين طمع در ملك كرده او را از درآمدن به سيستان مانع شد . امير خلف بن احمد چون طاقت مقاومت او نداشت بالضروره به جانب بخارا رفته به منصور بن نوح سامانى التجا آورد . منصور او را اعزاز و اكرام بسيار نموده لشكرى آراسته و مستعد همراه او كرد تا سيستان را از دست طاهر بن حسين گرفته به او سپارد . القصّه ، خلف بن احمد متوجّه سيستان گشت و بعد از محاربات بسيار طاهر بن حسين سيستان را گذاشته از شهر بيرون رفت و خلف بن احمد به شهر درآمده در مقرّ حكومت خود قرار گرفت و قبل از آنكه لشكرى بر خود جمع كند و قوّت و استعداد به هم رساند سپاه منصور را رخصت

--> ( 1 ) . هر سه نسخه : وزير . ابن أثير او را مردى از ديلميان ناميده است ؛ - الكامل ، ج 14 ، ص 273 . ( 2 ) . خلف بن احمد پس از كشته شدن پدرش امير ابو جعفر بالويه ( جمادى الاوّل 352 ه . ) به امارت سيستان رسيد .