ذكر وقايع سال دويست و نود و هفتم از رحلت خير البشر و در سال دويست و نود و هفتم از رحلت ، ابو القاسم علوى با لشكرى بىكران در ماه ربيع الاوّل به اسكندريهء مصر رسيد . گماشتگان المقتدر باللّه چون طاقت مقاومت ايشان نداشتند از اسكندريه بيرون برفتند . ابو القاسم به اسكندريه درآمد و از آنجا مصر و نواحى مصر را به تصرّف خود درآورد و بعد از آن مكتوبى نوشت به اهل حرمين كه خطبه و سكّه به نام پدر او مهدى كنند . اهل حرمين قبول نكردند . چون اين خبر به سمع مقتدر رسيد مونس خادم را با لشكرى عظيم به جنگ ابو القاسم علوى فرستاد . در ماه شعبان تلاقى فريقين دست داده جنگى عظيم روى نمود . امّا نسيم ظفر بر پرچم علم مونس خادم وزيد . ابو القاسم هزيمت يافته روى به افريقيه رفت . در اثناى محاربهء ايشان مهدى هشتاد كشتى پر از سپاه به مدد ابو القاسم فرستاده بود . چون آن كشتيها به حوالى اسكندريه رسيدند از اين جانب نيز مقتدر حكم فرمود تا از طرسوس بيست و پنج كشتى پر از سپاه و استعداد به مدد مونس روند . اتّفاقا ، كشتيها در حدود اسكندريه رسيده در ميانهء ايشان نيز جنگ درگرفت و غلبه از جانب لشكر مقتدر به حدّى رسيد كه اكثر كشتيهاى مهدى را گرفتند و اهل و عيال ايشان را اسير و برده كرده به مصر بردند و سليمان خادم و يعقوب كنانى كه سرداران كشتيهاى مهدى بودند دستگير شدند . سليمان در آنجا وفات كرد و يعقوب را به بغداد پيش المقتدر باللّه آوردند . امّا بعد از مدّتى باز از بغداد گريخته به افريقيه رفت . و از جمله وقايع اين سال آنكه چون حامد بن عباس ديد كه مهمّات وزارت را علىّ بن عيسى پيش خود گرفته او را چندان دخلى نمىدهد ، از المقتدر باللّه التماس نمود كه او را به واسط بفرستد تا ضبط اموال و خراجات آنجا نمايد . مقتدر او را اجابت فرمود . چون حامد به واسط رسيد