درآمد و قتل عام كرد و خانهء اكثر مردم را بسوخت و باقى خلايق روى به گريز نهادند و هر طرف بيرون رفتند . در اين اثنا ، ابراهيم بن يحيى بن مهدى فرياد برآورد كه : مردم بصره در امان هستند . چون مردم اين را شنيدند خلقى بسيار بر ايشان جمع شد و آن بىمروّتان به اين حيله مردم بسيار را جمع كرده همه را به قتل رسانيدند و مسجد جامع بصره را بسوختند . و در اوّل ذيقعدهء اين سال معتمد ، محمّد مشهور به مولد را با لشكرى [ 197 ب ] عظيم به جنگ صاحب زنج فرستاد . چون محمّد متوجّه بصره شد در راه خبر به او رسيد كه سعيد بن احمد باهلى در سر راه مدّتى است كه علم طغيان برافراخته راهزنى مىكند . محمّد گفت اوّلا دفع او بايد نمود بعد از آن متوجّه صاحب زنج بايد باشد . بنابراين ، بر سر احمد باهلى رفته او را به دست آورده به دار الخلافه فرستاد . و در همين سال ، محمّد بن فاضل در زمين فارس اظهار تمرّد و عصيان نموده خلقى بسيار را تابع خود ساخت . و از جمله وقايع اين سال آنكه در روم مردى كه او را « شبل صقلبى » گفتندى ، ميخائيل بن توفيل قيصر را به قتل رسانيده بر مملكت روم استيلا يافت . مدّت حكومت ميخائيل بن توفيل بيست و چهار سال بود .