ذكر وقايع سال صد و سى و هشتم از رحلت خير البشر در اين سال ، منصور ، حميد بن قحطبه را به جنگ خوارزميان ، كه به بلاد ارمنيّه و تفليس آمده مسلمانان را اسير و غارت كرده بودند ، فرستاد . چون حميد به آن حدود رسيد از آن تركان هيچ كس را نيافت ؛ چرا كه اكثر ايشان لشكر اطرافى بودند كه بر سر استر خان جمع شده بودند ، باز هر كدامى به جاى خود رفتند . و از جملهء وقايع اين سال ، وفات امام جعفر بن محمّد الصادق ، عليه و على آبائه و اولاده التّحيّة و السّلام ، است . « 1 » ولادت آن حضرت در سنهء ثمانين من الهجره « 2 » در مدينه شريفه بود و وفات ايشان نيز در آن موضع اتّفاق افتاد و در بقيع در جنب قبر پدر خود امام محمد باقر و جدّ خود امام زين العابدين و عمّ خود امام حسن مجتبى ، عليهم السّلام ، مدفون است . مادر آن حضرت ام فروه بنت قاسم بن محمّد ابو بكر است . فضايل و كمالات آن حضرت بيش از آن است كه در حيّز ضبط توان آورد و اكثر علومى كه از آن حضرت منقول است خصوصا جفر در ميان مغاربه و سليمان و عبد المؤمن مشهور و معروف . در تهذيب الكمال مذكور است كه روزى ابو جعفر منصور ، ابو حنيفهء كوفى « 3 » را طلبيده گفت :

--> ( 1 ) . مستوفى گويد : « سى و يك سال و هشت روز امام بود و روز دوشنبه نهم ربيع الأوّل سنهء ثلاث و ثمانين هجرى [ سال هشتاد و سه . - و . ] به مدينه متولّد شد . شصت و پنج سال و چهار ماه و نيم عمر يافت . از ائمهء معصوم هيچ كس چندين عمر نيافت و به غير از على مرتضى ( ع ) هيچ امام از او عالمتر نبود . » ؛ تاريخ گزيده ، ص 203 . ( 2 ) . سال هشتاد هجرى . - و . ( 3 ) . ابو حنيفه نعمان بن ثابت كوفى ، امام اعظم اهل سنّت و جماعت . وى در سال هشتاد هجرى متولّد شد و در سال يكصد و پنجاه بدرود زندگى گفت . گويند روز وفات وى مصادف بود با روز تولّد امام شافعى . خاقانى نيز در اين باره سروده : اوّل شب بو حنيفه درگذشت * شافعى آخر شب از مادر بزاد