ذكر وقايع سال صد و چهارم از رحلت خير البشر از اعظم وقايع اين سال فوت امام همام ابو جعفر الباقر محمّد بن زين العابدين علىّ بن حسين بن علىّ بن ابى طالب ، عليهم السّلام ، است . « 1 » آن حضرت هاشميى است [ كه ] از دو هاشمى تولّد نموده و علويى است [ كه ] از دو علوى به وجود آمده ؛ چه پدر نامدارش سيّد الساجدين امام زين العابدين است و مادرش فاطمه بنت حسن مجتبى ، عليه السّلام . ولادت با سعادت آن حضرت در مدينه در روز جمعه سيّم صفر سنهء سبع و خمسين از هجرت سيّد المرسلين ، صلّى اللّه عليه و آله ، اتّفاق افتاد . و بعضى از مورّخين غرّهء رجب سال مذكور گفته‌اند . اسم شريف آن امام همام محمّد و لقب او باقر و هادى و شاكر ، و كنيت او ابو جعفر [ است ] . در وقت شهادت جدّ خويش ، امام حسين ، عليه السّلام ، سه ساله بود و در زمان وفات پدر خود سى و هشت ساله . به اتّفاق علماى اماميه اثنى عشر هشام بن عبد الملك بن مروان آن امام عالى شأن را زهر داده . مدفن همايونش گورستان بقيع است نزديك به مرقد بهشت آيين امام زين العابدين ، عليهما السلام الى يوم الدّين . علوّ شأن آن امام ستوده مأثر نه در آن مرتبه است كه قلم زبان تفصيل آن را به حيزّ تقرير تواند آورد ، و سموّ مكان آن قدوهء اوايل و آخر نه در آن مثابه كه زبان قلم تفصيل آن را تحرير تواند نمود . وفور فضل و كمالش در متون دفاتر مسطور و ظهور مجد و جلالش در بطون صحايف مذكور . حقيقت امامتش به موجب نصّ آباء عالى شأنش معيّن و كثرت معجزاتش در كتب محبّان خاندان مبيّن .

--> ( 1 ) . در ارشاد ( ص 245 ) ، اصول كافى ( ج 2 ، ص 272 ) ، و جلاء العيون مجلسى ( ص 692 ) همين تاريخ براى رحلت امام محمد باقر ( ع ) آمده است . ولى در وفيات الاعيان ( ج 3 ، ص 314 ) ربيع الاول سال صد و سيزدهم هجرى و در تاريخ گزيده حمد الله مستوفى ( ص 203 ) دوشنبه پانزدهم رجب سال صد و هفدهم هجرى قيد شده است .