ذكر وقايع سال صد و سيم از رحلت پيغمبر ، صلّى اللّه عليه و آله ابو محمّد علىّ بن عبد اللّه بن عباس [ در اين سال ] وفات نموده . ولادت او شب جمعه بيست و هفتم شهر رمضان در سنهء اربعين از هجرت روى نمود . عبد اللّه او را در حين ولادت نزد امير المؤمنين على ، عليه السّلام ، آورد تا آن حضرت تحنيكش فرموده و نام و كنيت خود او را ارزانى داشته ، [ 158 ب ] امّا عبد الملك مروان بنابر عداوتى كه با امير المؤمنين على داشت گفت : من در لشكر خود نمىتوانم ديد كه اسم على و كنيت او هر دو باشد ؛ بنابراين كنيت او را ابو محمّد ساخت . و در تاريخ يافعى مذكور است كه تغيير اين كنيت از معاوية بن ابى سفيان بود . و نيز در تاريخ يافعى مسطور است كه علىّ بن عبد اللّه خوشروىترين قريش بود و اكثر اوقات او به نماز مىگذشت و از اين جهت او را سجّاد گفتندى . و گويند او را پانصد درخت زيتون بود و هر روز در پاى هر درختى دو ركعت نماز مىگزارد . وليد بن عبد الملك او را دو بار تازيانه زد . يك نوبت از براى آنكه لبابه بنت عبد اللّه بن جعفر بن ابى طالب [ را ، كه پيشتر ] منكوحهء عبد الملك [ بود ؛ به عقد خود درآورد . قضيه چنين ] بود . [ كه ] اتفاقا روزى عبد الملك سيبى كه نصفش خود خورده بود به لبابه داد و لبابه كارد گرفته او را پاك مىكرد ، عبد الملك از وى پرسيد : چه مىكنى ؟ گفت : او را از چرك دهنت پاك مىكنم . پس عبد الملك او را طلاق كرد و علىّ بن عبد اللّه او را در نكاح خود درآورد . از اين جهت وليد بن عبد الملك او را تازيانه زد . نوبت دويم او را بر شتر واژگونه سوار كرده تازيانه مىزدند و در بازار دمشق مىگردانيدند و شخصى پيش او فرياد مىكرد كه اى مردمان اين است علىّ بن عبد اللّه كذّاب . محمّد بن شجاع مىگويد كه : من در آن روز به وى رسيدم و گفتم : اين چيست كه به تو نسبت مىكنند ؟ جواب