ذكر وقايع سال هشتاد و ششم از رحلت خير البشر در پانزدهم جمادى الآخر اين سال وليد بن عبد الملك سفر آخرت اختيار كرد . مدّت حكومتش نه سال و هفت ماه و بيست و پنج روز بود و عمرش چهل و پنج ، و گروهى چهل و دو نيز گفته‌اند . از او نوزده پسر ماند . عبد العزيز ، محمّد ، عباس [ 149 الف ] ابراهيم ، يمامه ، خالد ، عبد الرحمن ، مبشر ، مسرور ، ابو عبيد ، صدقه ، منصور ، مروان ، عنبسة ، عمرو ، روح ، يحيى ، بشر ، [ و ] يزيد . و تمامى اهل عالم وليد را فاسق‌ترين و ظالم‌ترين بنى آدم مىدانند ، الّا اهل شام كه او را بهترين حكّام بنى اميّه مىدانند ؛ چرا كه مىگويند مسجد جامع دمشق را - كه مشهور به بنى اميّه است - او ساخت يا تعمير نمود ، و در مدينه مسجد رسول اللّه ، صلّى اللّه عليه و آله ، را وسيع ساخت ، و در مسجد اقصى نيز تجديد عمارت نمود . و در زمان ايالت او بلدهء بخارا و مملكت كابل تا مولتان فتح شد ، و از ديار مغرب اندلس و نواحى آن مفتوح اهل اسلام گشت ، و وضع مناره جهت بانگ نماز از مخترعات اوست . و در تاريخ طبرى « 1 » مسطور است كه روزى مردمى از بنى مخزوم پيش وليد آمده از وى چيزى خواست . ولى گفت : اگر مستحقى ، به تو مقدار استحقاق تو مىدهم . مخزومى گفت : يا امير المؤمنين چگونه مستحق نباشم ؟ كه مرا با تو خويشى است . وليد گفت : قرآن خوانده‌اى ؟ گفت : نى . گفت : پيشتر آى . چون پيش آمد به عصايى كه در دست داشت دستار سر مخزومى را دور انداخته سه بار آن عصا را بر سر وى زد و مردى را فرمود كه از وى جدا نشود تا قدرى

--> ( 1 ) . تاريخ طبرى ، ج 9 ، ص 3882 .