گفت : بگير اين طفل شهيد را كه او را از حوض كوثر سيراب گردانيدند . مادرش شهربانو « 1 » خروش برآورده و خواتين اهل بيت فغان بركشيدند . امام حسين نيز بر حال آن طفل مظلوم بسيار گريه كرد . در روضة الشهدا مسطور است كه بعد از شهادت على اصغر با امام حسين غير از امام زين العابدين كسى ديگر نمانده بود و او نيز بيمار بود ، امّا چون پدر را تنها ديد از خيمه بيرون آمد و نيزه برداشته اما از غايت ضعف و رنجورى بدن مباركش مىلرزيد . با چنين حال روى به ميدان نهاد . چون چشم امام حسين بر وى افتاد كه به مصافگاه مىرود به تعجيل در عقب وى روان شده او را بازگردانيد و گفت : اى پسر نسل من به تو باقى مىماند و پدر ائمّهء اهل بيت خواهى بود و نسل تو تا به قيامت منقطع نخواهد گشت . من تو را وصّى خود ساخته عورات را به تو مىگذارم و امانتى كه از جدّ و پدر به من رسيده به تو مىسپارم . اوّل : قرآن كه كلام الهى و مجمع حقايق نامتناهى است ؛ ديگر : مصحف فاطمه ، جعفر ابيض و جامع و جعفر احمر و باقى علوم كه غير ائمّهء اهل بيت را بر آن اطّلاع نيست - و معانى اين كلمات و حقايق سابقا به تفصيل قلمى شده . راقم حروف مىگويد اگرچه در السنهء اكثر خلايق شهرت يافته كه روز شهادت امام حسين غير از امام زين العابدين كسى ديگر نمانده بود ، امّا آنچه از علماء اهل بيت به صحّت رسيده و اكثر محققّين از اهل تواريخ بر آن تصريح نموده‌اند آن است كه امام محمّد باقر در آن روز سه ساله بود . القصّه ؛ امام ، زين العابدين ، عليه السّلام ، را بازگردانيده به خيمه درآورد و بنشاند و امانتها را به دو سپرده به تقوى و طلب رضاى مولى وصيّت نمود . آنگاه شهربانو « 2 » را گفت : عيبهء سلاح من بيار . پس قباى خز مصرى درپوشيد و عمامهء رسول خدا ، صلّى اللّه عليه و آله ، بر سر بست و پسر حمزه سيّد الشهدا در پس پشت افكنده ذو الفقار شاه ولايت را حمايل كرده بر اسب ذو الجناح سوار شده آهنگ ميدان نمود . پرده‌نشينان خجلت عصمت آواز واويلا برآورده

--> الظالمين فلقد هوّن ما بىانّه بعينك يا ارحم الرّاحمين . و از امام باقر ( ع ) روايت شده است كه قطره‌اى از آن خون بر زمين برنگشت . شيخ مفيد و شيخ طبرسى در ارشاد و اعلام الوارى گفته‌اند كه امام خون عبد اللّه را به زمين ريخت . ( 1 ) . اوّلا مادر اين شهيد شيرخواره رباب بوده نه شهربانو ، ثانيا به طورى كه قبلا نيز يادآور شديم اصلا شهربانو ، همسر امام حسين ( ع ) ، در كربلا نبوده است . ( 2 ) . به طورى كه قبلا گفته شد حضور شهربانو در كربلا مورد تأييد مورّخين و علما نيست . شهربانو مادر امام سجّاد ( ع ) بوده است . مبرّد در كامل نام وى را سلافه ثبت كرده و ابن سعد در طبقات غزاله و شيخ مفيد در ارشاد شاهزنان . اين بانو در زمان عمر جزو اسرا به مدينه وارد شد و با حسين بن على ( ع ) ازدواج كرد .