ذكر وقايع سال دويّم از وفات حضرت خاتم الانبيا از جملهء آن وقايع ، حرب خالد بن وليد با طليحه است و گريختن او چون سال اوّل وفات حضرت رسول ، صلّى اللّه عليه و آله ، تمام شد و بر صدّيق ظاهر گشت كه قبايل عرب مرتد شده‌اند و صدّيق لشكر به جانب ايشان فرستاده بودند ، همه از عساكر اسلام گريختند و اكثر ايشان به جانب طليحه كه در بنى اسد دعوى نبوت كرده بود رفتند . مهتر هريك از آن عساكر نامه‌اى به جانب صدّيق نوشت كه به قبيلهء فلان و فلان آمديم و ايشان جنگ ناكرده گريختند و نزد طليحه رفتند . « 1 » چون صدّيق بر اين مضمون آگاه شد ، از براى حرب طليحه لشكرى مستعد كرده و خالد بن وليد را با سه هزار كس روانه ساخت و ثابت بن قيس شماس را بر انصار امير ساخت و فرمود كه : از فرمان خالد بيرون مرويد . و روايتى ديگر آن است كه خالد بن وليد يكى از آن امرا بود كه پيشتر رفته بودند . چون صدّيق ، رضى الله عنه ، بر مضمون آگاه شد به امير هرسپاهى نامه‌اى نوشت كه : به جاى خود باشيد و منتظر امر خالد بن وليد باشيد و به آنچه فرمايد عمل كنيد . و به خالد نامه‌اى نوشت كه : با طليحه جنگ كن و آن لشكرها كه در باديه‌اند ، يارىكنندگان تواند . هركه را خواهى طلب كن . خالد چون بر مضمون كتابت مطّلع شد ، روى به جانب طليحه نمود . و بيشترين كسى كه پيش طليحه آمده بودند از عرب بنى طىّ « 2 » بودند و در ميان ايشان دو قبيله بود كه هم‌عهد بودند در

--> ( 1 ) . بيشتر پيروان طليحه از قبايل اسد ، غطفان و طىّء بودند و بعد قبايل عبس و ذبيان هم در محلّى به نام بزاخة به او پيوستند ؛ - نهاية الأرب ، ج 4 ، ص 61 . ( 2 ) . طىّ : قبيله‌اى است از طايفهء كهلان ، از قبايل معروف جاهليت ، كه حاتم طايى ، جوانمرد معروف ، از آن قبيله بوده .